Gabriel Rufián heeft de afgelopen dagen herhaald dat hij Esquerra Republicana wil blijven vertegenwoordigen in het Congres van Afgevaardigden. De Catalaanse woordvoerder heeft echter duidelijk gemaakt dat hij niet elk scenario accepteert en minimale voorwaarden stelt om die stap te zetten.
De politicus bevindt zich momenteel in een persoonlijk reflectieproces en wacht op het officiële antwoord van zijn partij op die eisen.
De situatie heeft verschillende reacties opgeleverd in het Spaanse politieke landschap. Daaronder valt de analyse van econoom en hoogleraar aan de Universiteit van Barcelona Gonzalo Bernardos, die zijn visie deelde via sociale media.
Rufián durfde de sprong zonder vangnet naar het Frente Amplio niet te maken en Junqueras durfde hem niet te zuiveren, ondanks dat veel van zijn medewerkers dat vroegen. Op het volgende congres krijgen we twee Rufiáns: hijzelf en Ada Colau, die zullen strijden om te zien wie de grootste leugen vertelt.
Bernardos stelt dat de belangrijkste keuze voor Rufián bestaat uit vier jaar langer als onafhankelijke stem binnen Esquerra Republicana of het risico nemen om de Spaanse extreemlinkse krachten te bundelen. De econoom meent dat de gekozen optie laat zien of de politicus het land wil dienen of van de politiek wil leven.
Terwijl de toekomst van Rufián wordt bepaald, overweegt de leiding van Esquerra Republicana al een plan B. Dat is Jordi Albert, vertrouweling van Oriol Junqueras en huidig woordvoerder van de partij in het Catalaanse parlement.