Britse actrice Rosalind Eleazar levert een carrièrebepalende prestatie in de nieuwste film van Chris Rock als scenarioschrijver en regisseur. De film, getiteld Misty Green, opende zijn Amerikaanse tournee op het New York Film Festival en volgt een ooit veelbelovende actrice wier leven in Los Angeles uit de hand loopt.
Eleazar speelt de titelrol, een bits en zelfdestructief voormalig sterretje wiens veelbelovende pad is vervaagd. De rol betekent een grote stap voorwaarts voor de actrice, die eerder opviel in de Apple TV+-serie Slow Horses als de in ongenade gevallen MI5-agente Louisa Guy. Ze speelde ook in de BBC-bewerking van Howards End en volgde een opleiding aan de London Academy of Music and Dramatic Art voordat ze haar filmcarrière opbouwde.
De film volgt Misty gedurende ongeveer een week terwijl ze met huisuitzetting wordt geconfronteerd, botst met haar agent, oude contacten in de filmwereld weer opzoekt en steeds roekelozer keuzes maakt. Ondersteunende rollen zijn onder meer Anna Kendrick als een ander vervaagd sterretje en Adam Driver in een atypische rol als een oude bekende wiens ontmoeting met Misty haar neerwaartse spiraal versnelt.
Ze is zo ongelooflijk gecompliceerd en tegenstrijdig, en je weet dat ze moeilijk te volgen is, omdat ze zo zelfdestructief is. Maar ik heb veel compassie voor mensen die de wereld in gaan met zoveel beschermlagen.
Rock verschijnt in het verhaal als een filmmaker die in en uit Misty's omgeving zweeft en zowel een mogelijke reddingslijn biedt als een herinnering aan vroegere connecties. Het verhaal raakt aan mentale gezondheidsproblemen en verslaving, hoewel sommige subplotlijnen, waaronder een met Misty's broer gespeeld door Daniel Kaluuya, minder uitgewerkt blijven.
Op het festival deelde Rock zijn visie op Los Angeles als een plaats van scherpe contrasten. Hij beschreef de stad als een weerspiegeling van zowel het beste als het slechtste van Amerika, met palmbomen en weer tegenover zichtbare dakloosheid en ongelijkheid slechts kilometers verderop.
Het is belangrijk om in het nu te leven. Het is dat vreemde fenomeen als je succes hebt met iets, vooral zoals de showbusiness nu is ingericht. Je kunt eindeloos praten over iets wat je dertig jaar geleden deed.
Dit is Rocks vierde speelfilm achter de camera na de comedies Head of State en I Think I Love My Wife plus de goed ontvangen Top Five. Hij heeft Misty Green neergezet als een verkenning van de zielvernietigende kant van Hollywood en de vraag wie een tweede kans verdient.
Eleazar merkte op dat het personage misschien niet thuishoort in het acteren ondanks haar talent, en suggereerde dat Misty baat zou hebben bij routine, stabiliteit en een rustiger bestaan in plaats van de eisen van de industrie.