Leonard Nimoy blijft vooral bekend om zijn iconische rol als Spock, maar hij regisseerde ook verschillende speelfilms met wisselende resultaten. Na het commerciële succes van "Three Men and a Baby" uit 1987, hadden zijn latere projecten te kampen met zowel kritische als financiële problemen.
Nimoy's dramafilm uit 1988 "The Good Mother", met Liam Neeson en Diane Keaton in de hoofdrollen, kreeg scherpe kritiek vanwege de manier waarop gevoelige thema's werden behandeld. Het project zorgde zelfs voor vertraging bij de productie van "Star Trek V: The Final Frontier" omdat Nimoy zich concentreerde op de moeizame opnames.
Twee jaar later keerde Nimoy terug in de regisseursstoel met de romantische komedie "Funny About Love" uit 1990. De film had Gene Wilder in de hoofdrol als striptekenaar die worstelt met relaties en probeert een gezin te stichten met zijn partner, gespeeld door Christine Lahti. Ook Mary Stuart Masterson had een bijrol.
Ondanks een budget van 12 miljoen dollar bracht "Funny About Love" slechts 8,1 miljoen dollar op aan de kassa. De film kreeg een score van 0 procent op Rotten Tomatoes, wat de brede afwijzing door critici weerspiegelt.
De bekende criticus Roger Ebert leverde een van de hardste oordelen over de film. Hij merkte op dat de film losjes geïnspireerd was op een artikel van Bob Greene in Esquire, maar zag weinig verband tussen de bron en het eindresultaat. Ebert beschreef hoe de focus op vruchtbaarheidsproblemen "het wonder van de conceptie" veranderde in "meer een ondankbare karwei".
Never has the miracle of conception seemed like more of a thankless chore.
Ebert bekritiseerde ook de maniertjes van Wilder en de dialogen van de film, die hij "de meest kleffe, onnozele en irritante dialogen noemde die ik in lange tijd heb gehoord". Hij uitte bijzondere afkeer over de geforceerde ontknoping, die volgens hem "zo doordrenkt was van nep en geforceerd sentiment" dat het bijna fysieke afkeer opriep in de bioscoopzaal.
Ondanks de felheid van zijn kritiek merkte Ebert op dat Nimoy "meestal competent en af en toe behoorlijk vaardig" was als regisseur. Die vaardigheid ontbrak volgens de recensie in deze film. De film geldt als een opvallende misstap in Nimoy's regiecarrière na Star Trek.