Roger Ebert verbaasde zichzelf door Under Siege 2: Dark Territory te waarderen

De criticus gaf het vervolg uit 1995 met Steven Seagal drie sterren en amuseerde zich oprecht over de overdreven actie en clichés

Criticus Roger Ebert schreef ooit een recensie met drie sterren voor een film waar hij met zeer lage verwachtingen aan begon. Het actiefilmvervolg uit 1995 Under Siege 2: Dark Territory verraste hem zo dat hij openlijk toegaf verbaasd te zijn over zijn plezier.

Van marine-thriller naar chaos op de trein

In de succesvolle originele film uit 1992 Under Siege speelde Steven Seagal ex-Navy SEAL Casey Ryback, een gedegradeerde kok die terroristen aan boord van de USS Missouri tegenhoudt. Die film haalde goede opbrengsten en positieve kritieken. Een vervolg leek logisch, maar de sequel verplaatste het decor naar een rijdende trein en verving de charismatische schurk door een nieuwe antagonist gespeeld door Eric Bogosian. Katherine Heigl voegde zich bij de cast als nichtje van Ryback.

Regisseur Geoff Murphy leverde opnieuw een portie high-stakes-actie, maar het publiek en de meeste recensenten vonden het verhaal te bekend. De film presteerde matig aan de kassa en kreeg grotendeels negatieve kritieken.

Ebert vond plezier in de absurditeiten van de film

Ebert begon zijn recensie met het bekennen van zijn lage verwachtingen en beschreef vervolgens zijn onverwachte genot. Hij merkte de spaarzame dialogen van Ryback op en diens gewoonte om aantekeningen te maken op een Apple Newton terwijl hij beweerde aan zijn memoires te werken. De criticus somde de vele logische rekbaarheden van de film op, waaronder een dramatische aftelklok en een controleruimte vol gespannen generaals.

Ik zit daar al die vragen te stellen, en te grijnzen, en te grinniken, en als een gek aantekeningen te maken — allemaal eindigend met grote vraagtekens. Ik zette drie vraagtekens achter de netste truc van allemaal, namelijk wanneer Seagal een treinongeluk ontloopt.

— Roger Ebert, Zijn recensie van Under Siege 2: Dark Territory

Ondanks de ongeloofwaardige plotwendingen prees Ebert het vlotte tempo, de indrukwekkende stunts en de special effects. Hij sloot af met de wens voor een eigen Apple Newton om hem te helpen met zijn memoires.

Een herinnering dat een absurde actiefilm nog steeds kan vermaken

De positieve kijk van Ebert viel op tussen de bredere kritische consensus. Hij illustreerde een kernprincipe van filmkritiek: een open geest houden, ook als een film op papier weinigbelovend lijkt. De recensie benadrukte dat absurde actiefilms soms juist slagen door hun over-the-top karakter.

Jaren later publiceerde Ebert de memoires Life Itself, hoewel hij nooit melding maakte van het gebruik van een Newton. Steven Seagal zou interesse hebben geuit in een derde deel, maar zo’n film is nooit verschenen.

Tags bij dit artikel