Regisseur Robert Eggers omarmt opnieuw het holidayseizoen met een portie gothic horror. Na het succes van zijn vampierfilm Nosferatu uit 2024 heeft Eggers de eerste trailer uitgebracht van zijn volgende project, een weerwolvenverhaal getiteld Werwulf dat op 25 december 2026 in de bioscopen verschijnt.
De beelden richten zich vooral op de sfeer in plaats van plotdetails. Kijkers zien gedesatureerde visuals, minutieus gereconstrueerde historische settings en een gevoel van dreiging dat doet denken aan eerder werk van Eggers. Aaron Taylor-Johnson neemt de hoofdrol op zich als een man die ogenschijnlijk bezeten is door iets wolfachtigs en gevaarlijks.
Hem ondersteunen bekende gezichten uit de vorige film. Lily-Rose Depp en Willem Dafoe verschijnen opnieuw en zetten de creatieve samenwerking voort die Nosferatu kenmerkte. Vooral Dafoe is een terugkerende aanwezigheid in Eggers' projecten.
Vroege reacties merken op dat Werwulf dezelfde landelijke, folk-horrorintensiteit draagt die Eggers' debuutfilm kenmerkte. Het gebruik van periodegetrouwe taal, kostuums en productieontwerp creëert een meeslepend gevoel van terugreizen in de tijd, net als bij de eerste grote doorbraak van de regisseur.
De timing is van belang voor verschillende partijen. Taylor-Johnson zoekt een grote overwinning na de teleurstellende ontvangst van Kraven the Hunter. Eggers wil laten zien dat Nosferatu een duurzame richting vertegenwoordigde in plaats van een eenmalig succes. Focus Features, aangemoedigd door recente commerciële hits, wil zijn positie in onderscheidende horrorcinema versterken.
Het project komt ook meer dan een jaar na een andere weerwolffilm, Wolf Man, die zowel kritisch als financieel tegenviel. De verwachting is dat Eggers een traditioneler en visueel opvallender creature design zal leveren, afgaande op het klassieke gehuil in de trailer.
Met The Witch, The Lighthouse, The Northman en Nosferatu achter de rug heeft Eggers een reputatie opgebouwd voor unieke, minutieus vervaardigde horror. Werwulf lijkt die lijn te verlengen door trouw te blijven aan zijn kenmerkende stijl van periode-immersion en onheilspellend vertellen.