Terwijl de Straat van Hormuz intense aandacht krijgt, nemen de spanningen toe langs een andere cruciale waterweg ten westen van het Arabisch Schiereiland. De Rode Zee en de omliggende gebieden zijn een brandpunt geworden voor concurrentie tussen grote staten, gewapende groepen en regionale spelers. Deze botsingen verstoren de internationale scheepvaart en raken gebieden op twee continenten, wat wijst op toenemende wereldwijde instabiliteit.
De Rode Zee verbindt de Indische Oceaan met de Middellandse Zee en verbindt Azië en Europa via het Suezkanaal in het noorden en de Bab el-Mandeb Straat en de Golf van Aden in het zuiden. Onder normale omstandigheden vervoert deze route 30 procent van alle wereldwijde containertransporten en ongeveer 5 miljoen vaten olie per dag. De meeste onderzeese glasvezelkabels tussen Europa en Azië liggen onder deze wateren.
Deze nauwe doorgang, op sommige punten minder dan 20 mijl breed, verbindt de Perzische Golf met Noordoost-Afrika. Hij verbindt deze regio's eerder met elkaar dan dat hij ze scheidt, aldus analist Hal Brands. De recente gevechten zijn geïntensiveerd in de omliggende gebieden.
Na de aanslagen op Israël van 7 oktober 2023 hebben de Houthi's in Jemen hun steun aan Hamas uitgesproken door raketten af te vuren op Israël en schepen in de Rode Zee te treffen. Na het uiteenvallen van een langdurig bestand met Saoedi-Arabië in de zomer van 2026 heeft de groep strategische posities nabij de Rode Zee en de Bab el-Mandeb veroverd.
De Houthi's hebben Saoedische schepen geblokkeerd en drones en raketten afgevuurd op de haven van Yanbu, een belangrijke Saoedische exportfaciliteit die pijpleidingen gebruikt wanneer Hormuz bedreigd wordt. Saoedi-Arabië steunt nu een poging van de Jemenitische regering om door de Houthi's gecontroleerde gebieden te heroveren. Als reactie hebben de Houthi's Saoedische luchthavens, pijpleidingen en andere locaties getroffen. Saoedi-Arabië heeft hulp gezocht bij de Verenigde Staten, China, Pakistan, Turkije, Groot-Brittannië, Frankrijk en Israël.
In Ethiopië is de burgeroorlog hervat na bijna vier jaar relatieve rust. De Ethiopische regering heeft Eritrea, Soedan en Egypte beschuldigd van steun aan rebellen in Tigray. Soedan kampt met een eigen langdurig burgerconflict waarbij buitenlandse actoren zoals de Verenigde Arabische Emiraten, Turkije en Iran betrokken zijn.
Djibouti, op het kruispunt van de Rode Zee en de Golf van Aden, herbergt meerdere buitenlandse militaire bases te midden van aanhoudende geopolitieke concurrentie. Somalië, net ten zuiden van de Bab el-Mandeb, draagt bij aan de onrust door de opstand van al-Shabaab en geschillen met Somaliland.
Israël erkende eind 2025 de onafhankelijkheid van Somaliland van Somalië, mogelijk om een basis te krijgen voor operaties tegen de Houthi's. Deze stap kan leiden tot spanningen met Turkije, dat Somalië steunt en met Israël concurreert in Afrika en het Midden-Oosten.
De Houthi's hebben training en wapens gedeeld met al-Shabaab. Iran heeft invloed opgebouwd langs de Afrikaanse kust van de Rode Zee om druk uit te oefenen op Saoedi-Arabië. De rivaliteit tussen Saoedi-Arabië en de VAE heeft zich uitgebreid naar Afrika, waar beide partijen tegengestelde zijden steunen in de oorlog in Soedan.
Turkije voert interventies uit van Soedan en Somalië tot Syrië en Qatar. Rusland zoekt naar marinefaciliteiten in Soedan. China vestigde zijn eerste overzeese basis in Djibouti en is nauwer verbonden geraakt met de Houthi's. Sinds 2024 opereert een EU-marine-missie in de Rode Zee. De VS vochten tot een patstelling in 2025 tegen de Houthi's.
Complexe allianties zorgen voor verwarring. Saoedi-Arabië en de VAE worden allebei bedreigd door Iran, maar steunen rivaliserende facties in Ethiopië en Soedan. De zone rond de Rode Zee illustreert twee bredere patronen: intensievere gevechten om maritieme knelpunten en toenemende geopolitieke wanorde.
Gevechten om Hormuz, de Rode Zee, de Zuid-Chinese Zee en Arctische routes weerspiegelen pogingen van staten en groepen om handelsroutes te beheersen. Nu de unipolaire dominantie afneemt, creëren rivaliserende mogendheden, ambitieuze middelgrote machten en gewapende niet-statelijke actoren frequente crises die moeilijk op te lossen zijn.