Rising Sun van Michael Crichton leverde een verrassing aan de kassa na Jurassic Park

De thriller uit 1993, gebaseerd op zijn roman, met Sean Connery en Wesley Snipes in de hoofdrollen, maar zorgde voor debat over de culturele weergave.

Michael Crichton had het idee van technologie die dodelijk wordt in pretparken al verkend lang voordat dinosauriërs het scherm domineerden. Zijn vroege regiewerk omvatte de hit Westworld uit 1973, met defecte androiden in een themaresort. Dat motief dook later weer op in zijn schrijven, maar een minder bekend project uit dezelfde periode als zijn grootste succes valt op om andere redenen.

Crichton keert terug naar het geschreven woord na vroege regie-inspanningen

Michael Crichton schreef en regisseerde na Westworld verschillende films, waaronder Coma, The First Great Train Robbery, Looker en Runaway. Hij stopte met regisseren na Physical Evidence en richtte zich voortaan op romans en scenario's die grote commerciële successen werden. Zijn productie bleef sterk tot zijn dood in 2008.

Rising Sun verschijnt hetzelfde jaar als Jurassic Park

In 1993 bewerkte Michael Crichton zijn eigen roman uit 1992 tot het scenario voor Rising Sun, geregisseerd door Philip Kaufman. Het verhaal volgt rechercheurs gespeeld door Sean Connery en Wesley Snipes die de moord op een vrouw onderzoeken in een nieuw geopend gebouw in Los Angeles dat eigendom is van een Japans consortium. De bijrollen werden gespeeld door Harvey Keitel, Cary-Hiroyuki Tagawa, Steve Buscemi en Tia Carrere.

De productie van 40 miljoen dollar bracht wereldwijd meer dan 107 miljoen dollar op. De release kwam enkele maanden na het kassucces van Jurassic Park, waardoor Crichton in één kalenderjaar twee grote successen op het scherm had.

Controverse rond de roman en de verfilming

De bronroman werd beschuldigd van racisme vanwege de weergave van Japanse zakelijke praktijken en culturele opvattingen. De film kreeg vergelijkbare kritiek, waarbij recensenten exotiserende beelden en verouderde aannames over Japanse motieven signaleerden. Het personage van Connery houdt lezingen over de zogenaamde Japanse geest, terwijl Japanse figuren vooral ondersteunende of antagonistische rollen vervullen.

Roger Ebert bekritiseert de gemiste kansen van de film

In de midst of servicing its cooked-up plot, the movie genuflects occasionally in the direction of its ostensible subject, American-Japanese competition. It's clear, however, that director Philip Kaufman didn't consider it one of his missions to make any sort of significant statement on this theme.

— Roger Ebert, Review of Rising Sun

Critici vonden de thriller ongelijkmatig, met een ingewikkelde plot en een toon die neigde naar luchthartigheid. Het verhaal draait om manipulatie van hightech bewijs en corporate intriges, maar velen vonden dat het diepere commentaar op de economische spanningen tussen de VS en Japan onderontwikkeld bleef.

Een tijdscapsule van angsten uit de vroege jaren negentig

Naast de entertainmentwaarde legt Rising Sun Amerikaanse zorgen vast over de groeiende economische invloed van Japan in die periode. Als rechttoe-rechtaan mysterie schiet het voor veel kijkers tekort, maar het blijft een opmerkelijke titel in Crichtons filmografie en een weerspiegeling van Hollywoods benadering van mondiale zakelijke rivaliteiten destijds.

Tags bij dit artikel