Ridley Scott's The Counselor arriveerde in 2013 in de bioscopen met wijdverbreide teleurstelling. Het publiek dat een snelle drugskartelthriller verwachtte, kreeg in plaats daarvan een grimmige, dialoogzware afdaling in het nihilisme die veel kijkers koud liet.

Sterk pedigree wekt hoge verwachtingen voor het karteldrama

Het project had vanaf het begin sterke papieren. Cormac McCarthy leverde het originele scenario kort na het succes van No Country for Old Men. Scott regisseerde met zijn kenmerkende visuele stijl en de cast bestond uit Michael Fassbender in de hoofdrol, naast Brad Pitt, Javier Bardem, Cameron Diaz en Penélope Cruz. Scott droeg de film op aan zijn overleden broer Tony.

The Counselor sleurt zijn protagonist mee in een onontkoombare spiraal

Fassbender speelt een naamloze advocaat die verstrikt raakt in een drugshandel. Het verhaal opent met intieme scènes tussen hem en zijn vriendin die al een onheilspellende toon zetten. Scott monteert de vroege sequenties met beelden van cocaïne die wordt klaargemaakt voor transport en bewijs dat wordt weggespoeld. Bijrollen zijn onder meer Bardems flamboyante dealer Reiner, Pitts geldman Westray en Diaz' berekenende Malkina. Een gruwelijk apparaat, de bolito, draagt bij aan de horror.

De eerste recensies benadrukken de teleurstelling over de toon van de film

Critici gaven de film een score van 34 procent op Rotten Tomatoes, terwijl het publiek het nog lager beoordeelde met 24 procent. BBC-recensent Mark Kermode noemde het een van de slechtste films van het jaar.

Literaire monologen en opvallende beelden bepalen de ervaring

Een groot deel van de dialoog bestaat uit lange filosofische speeches die de thema's van hebzucht en onvermijdelijk onheil uiteenzetten. Scotts digitale cinematografie levert scherpe, levendige beelden op, waaronder een memorabele woestijnscène met een cheetah en enkele schokkende sterfscènes. De prestaties van Bardem en Diaz vallen op door hun gedurfde, theatrale energie.

The Counselor mist de spanning van No Country for Old Men

Anders dan de eerdere McCarthy-verfilming biedt deze film minder traditionele spanningsmomenten en ontbreekt een moreel anker zoals het personage van Tommy Lee Jones in No Country. In plaats daarvan toont het een bredere, meer kapitalistische nachtmerrie zonder gemakkelijke ontsnapping zodra personages in de wereld van het kartel terechtkomen.

The Counselor beloont kijkers die de duisternis omarmen

Dertien jaar later blijkt de film een doordacht en compromisloos werk in plaats van een mislukking. De waarschuwingen over hebzucht en de precieze weergave van de logica van het kartel blijven relevant, en de combinatie van McCarthy's woorden met Scotts regie creëert een eigenzinnige cinematische ervaring die een nieuwe blik verdient.