Ricky Gervais lanceert animatieserie Alley Cats op Netflix

De komiek schrijft, regisseert en spreekt de hoofdrol in in een zesdelige komedie die grof gebabbel afwisselt met momenten van onverwachte tederheid.

Komiek Ricky Gervais schrijft, regisseert en leidt de stemcast van de nieuwe Netflix-animatieserie Alley Cats. De serie volgt een groep zwerfkatten die bevriend raken met een verdwaald kitten en proberen haar naar huis te helpen.

De serie vangt het ritme van het zwerfkattenleven

Het verhaal draait om Gus, een stevige oranje kat ingesproken door Gervais, die optreedt als leider van de bonte groep. Zijn metgezellen zijn de strijdlustige Fang, de dromerige Olive, de grofgebekte Puke en de verfijndere huiskat Ponce. Hun dagen volgen een los patroon van tv-kijken in hun verlaten schuilplaats, voedsel zoeken en beledigingen uitwisselen.

Een klein grijs kitten sluit zich bij de groep aan nadat het verdwaald is. De zwerfkatten beloven het dier naar huis te brengen, al lopen hun pogingen vaak uit op willekeurige omwegen. De animatie van Blink Industries houdt de beelden strak, terwijl de katten een breed scala aan persoonlijkheden tonen, van gemeen tot aanhankelijk.

Groepsopnames zorgen voor castchemie

Gervais nam de stemmen op in groepsessies in plaats van individueel. Die aanpak levert natuurlijke dialogen op die klinken als oude vrienden die grappen maken. De bijrollen worden ingesproken door Andrew Brooke, Diane Morgan, David Earl, Tom Basden en Jo Hartley als het kitten.

Grove humor en sentimentaliteit bepalen de toon

De serie wisselt ruwe, expliciete grappen over het dagelijks leven van de katten af met zachtere scènes die hun kwetsbaarheid benadrukken. De gesprekken belanden vaak in doelloze beledigingen en grove onderwerpen die de korte afleveringen vullen. Op andere momenten worstelen de katten met angsten over de dood, verlating en hun onzekere toekomst.

Gus toont een zachtere kant als hij voor het kitten zorgt, met stille liedjes en beschermende momenten. Deze wisselingen zorgen voor emotionele accenten, al blijven de personages dun uitgewerkt en valt de humor regelmatig plat.

Korte afleveringen voelen soms toch langdradig

Elke aflevering van de zes duurt minder dan twintig minuten. Zelfs in die lengte leunen veel scènes op herhalend gebabbel dat het tempo vertraagt. De serie weerspiegelt kattengedrag accuraat in de mix van egoïsme en af en toe zachtheid, maar slaagt er niet in die eigenschappen om te zetten in consistente humor of dieper inzicht.