Richard Harrison, ster van spaghettiwesterns en zwaard-en-sandalenfilms, overleden op 90-jarige leeftijd

De in Salt Lake City geboren acteur bouwde een succesvolle carrière in B-films op in Italië nadat hij begin jaren zestig Hollywood had verlaten.

Richard Harrison, de Amerikaanse acteur die in de Italiaanse cinema een hoofdrolspeler werd met zwaard-en-sandalenavonturen en later schitterde in spaghettiwesterns en lowbudget ninja-films, is overleden. Hij was 90.

Richard Harrison overleed vrijdag aan natuurlijke oorzaken in Los Angeles, aldus zijn oude vriendin en producer Joan Borsten.

Van bijrollen in Hollywood naar hoofdrolspeler in Italië

Harrison werd geboren in Salt Lake City op 26 mei 1935 en arriveerde op zijn zeventiende in Hollywood. Hij werkte in sportscholen van bodybuilders Vic Tanny en Bert Goodrich, poseerde voor beefcake-tijdschriften en studeerde acteren bij Fox bij Sandy Meisner voordat hij kleine rollen kreeg in films als Kronos (1957), Jeanne Eagels (1957), Too Much, Too Soon (1958), South Pacific (1958) en Tall Story (1960).

Na die vroege optredens verhuisde Harrison begin jaren zestig naar Italië. Hij groeide snel uit tot hoofdrolspeler, beginnend met The Invincible Gladiator in 1962. Daarna volgden Avenger of the Seven Seas en Gladiator 7 in 1963, en vervolgens de Italiaans-Spaanse western Gunfight in the Red Sands (Duello Nel Texas), met muziek van Ennio Morricone.

Een iconische westernrol afwijzen

Harrison wees de hoofdrol in Sergio Leone’s A Fistful of Dollars (1964) af. Hij zei later dat hij zijn Amerikaanse collega Clint Eastwood voor de rol van de mysterieuze vreemdeling had voorgesteld, waarmee hij de internationale doorbraak van de andere acteur hielp lanceren.

Latere carrière in ninja-films en terugkeer naar Californië

Het Europese werk nam eind jaren zeventig af, waardoor Harrison in de jaren daarna in tal van lowbudget ninja-films verscheen die in Hongkong werden geproduceerd. Uiteindelijk speelde hij in meer dan honderd B-films en regisseerde hij er zelf ook enkele.

In 1985 hielp Harrison tijdens de Koude Oorlog de Sovjetacteur Oleg Vidov bij zijn overloop op de Amerikaanse ambassade in Rome. Vidov trouwde later met Borsten. Harrison keerde in 1986 terug naar Los Angeles met zijn tweede vrouw Francesca, met wie hij in 1978 trouwde. Het stel restaureerde een pand in Malibu dat ze Villa Francesca noemden, hoewel het huis in 2025 door de Palisades Fire werd verwoest.

Een leven van reizen en bescheidenheid

Harrison liet zijn status als filmster, vooral in Italië waar hij zonder herkend te worden de straat niet op kon, nooit naar zijn hoofd stijgen. In plaats daarvan zag hij zijn onverwachte carrière als een kans om de wereld te zien en interessante mensen te ontmoeten. Wanneer hem werd gevraagd hoe hij zijn volgende project koos, zei hij dat hij de producer vroeg waar er gefilmd zou worden en dat hij accepteerde als hij die locatie nog nooit had bezocht. Pas in het vliegtuig las hij het scenario.

— Joan Borsten, producer en oude vriendin, Statement to The Hollywood Reporter

Harrison organiseerde bijeenkomsten in de filmwereld die vaak eindigden met pasta om middernacht en rekende Steve Reeves, George Cukor, Franco Nero, Gore Vidal, Troy Donahue, Tab Hunter, Stewart Stern, Al Bano en Romina Power tot zijn goede vrienden. Hij wordt overleefd door zijn vrouw Francesca en drie van zijn vier kinderen.

Tags bij dit artikel