Resident Evil levert sombere afloop die kijkers verdeelt ondanks sterke personages

Zach Creggers nieuwste horrorhit krijgt lof voor monsters en hoofdrol, maar laat publiek debatteren over het lot van Bryan

De nieuwste Resident Evil-film heeft sterke recensies en solide openingsweekendcijfers behaald, waarmee Zach Cregger zijn recente reeks goed ontvangen horrorprojecten voortzet. Publiek dat de games kent, waardeert de trouwe toon, terwijl algemene kijkers genieten van weer een effectieve horrorfilm met groteske wezens op het scherm. Toch blijft één element de reacties verdelen: de slotscènes waarin de hoofdpersoon in een sombere situatie achterblijft.

Horrorfilms geven de voorkeur aan sombere eindes

Horror onderscheidt zich onder de genres doordat het eindes toelaat waarin personages in moeilijke posities achterblijven zonder kijkers af te stoten. Als ze zorgvuldig worden uitgevoerd en passen bij de gevestigde sfeer, kunnen zulke conclusies de algehele impact versterken. Klassieke voorbeelden zijn films die donkere ironie gebruiken, waarbij overleving van bovennatuurlijke dreigingen plaatsmaakt voor menselijke fouten of vooroordelen.

Recente titels volgen vergelijkbare paden. In Obsession bereikt de hoofdpersoon schijnbare vrijheid, maar krijgt te maken met nieuwe juridische en persoonlijke consequenties die onoverkomelijk lijken. Deze keuzes passen bij de bereidheid van het genre om een makkelijke oplossing achterwege te laten.

Bryan komt naar voren als een herkenbare protagonist

De film draait om Bryan, gespeeld door Austin Abrams. Anders dan veel horrorhoofdrollen die als invulling voor het publiek dienen, toont Bryan een duidelijke persoonlijkheid en praktische besluitvorming. Hij reageert geloofwaardig op gevaar, neemt zijn fouten op zich en toont ook in stressvolle momenten bezorgdheid voor anderen.

Vroege scènes schetsen zijn karakter via een ongeluk op een ijzige weg. In plaats van weg te rijden, stopt Bryan om te helpen en biedt zelfs zijn jas aan. Extra details over zijn persoonlijke leven, waaronder een aanstaande vaderschap en zijn hoop op de toekomst, vergroten de betrokkenheid van het publiek bij zijn overleving.

Slotwending ondermijnt eerdere vaart

Het verhaal bouwt op naar een mogelijk positief einde voor Bryan, maar slaat om wanneer hij transformeert en de toegang tot een mogelijke remedie verliest. Een opgenomen bericht voor zijn partner voegt nog een laag van definitiviteit toe. Kijkers merken op dat het verhaal herhaaldelijk hint op herstelopties die uiteindelijk buiten bereik blijven.

Sommige fans van het bronmateriaal zien de conclusie als consistent met de donkerdere thema’s van de serie en als mogelijk oorsprongsmateriaal voor wezens uit de games. Bredere publieksgroepen uiten echter frustratie dat het personage dat de poster draagt uiteindelijk geen veiligheid bereikt.

Sterke uitvoering houdt algehele goodwill in stand

Ondanks de verdeelde reactie op het einde behoudt de film een positieve mond-tot-mondreclame. De kwaliteit van het creature design, de centrale prestatie en de rest van het verhaal lijken voor veel bioscoopbezoekers voldoende om de teleurstelling te compenseren. Creggers staat als filmmaker blijft interesse wekken, ook als individuele keuzes polariserend uitpakken.

Tags bij dit artikel