De Amerikaanse regering betaalde een recordbedrag van 1,05 biljoen dollar aan netto rente over de staatsschuld in boekjaar 2026, blijkt uit vrijdag vrijgegeven cijfers van het ministerie van Financiën. Dat is ruim 8% meer dan de 970 miljard dollar in boekjaar 2025 en slokt een groter deel van de federale inkomsten op.
De Peter G. Peterson Foundation schat dat de kosten 3,2% van het bruto binnenlands product bedragen en daarmee het vorige hoogtepunt uit 1991 overtreffen. Officiële bbp-cijfers over het meest recente kwartaal worden later deze maand gepubliceerd. De stijging komt zowel door een veel grotere schuldenlast als door hogere rentes.
Een belangrijke schuldenmaatstaf overschrijdt nu 32 biljoen dollar, ongeveer 10 biljoen dollar meer dan vijf jaar geleden. De gemiddelde rente op verhandelbare staatsobligaties bedroeg eind september 3,52%, meer dan het dubbele van de 1,47% van vijf jaar eerder. De huidige rendementen volgens de Bloomberg-index voor Amerikaanse staatsobligaties liggen rond de 5%.
Minister van Financiën Scott Bessent heeft buitengewone maatregelen genomen om verdere stijging van de leenkosten te beperken. Economen merken op dat de Verenigde Staten nog geen acute crisis hoeven te vrezen. De vraag bij recente veilingen van staatsobligaties bleef solide en hogere rentes hebben de kredietmarkten niet verstoord.
Het lijkt geen crisis — het is eerder een langzaam uithollen van de fiscale ruimte.
Gennadiy Goldberg van TD Securities wijst erop dat de nominale bbp-groei momenteel hoger ligt dan de rendementen op staatsobligaties, wat de directe druk verlicht. De nominale bbp-groei op jaarbasis bedroeg 6,3% in het tweede kwartaal. “Een fiscale apocalyps is nog niet aan de orde,” schreef Goldberg in een recente notitie.
Directeur van het Congressional Budget Office Phillip Swagel zei op 8 oktober tijdens een bijeenkomst in Minneapolis dat het land de stijgende rentes nog aankan. Hij waarschuwde wel dat verslechterende fiscale trends het land kwetsbaarder maken voor schokken. Een plotselinge rentestijging kan een feedbackloop veroorzaken die tekorten en schuld verder opdrijft.
Het CBO voorspelde in februari dat de schuldquote boven de 106% uitkomt in 2030. De rentelasten behoren nu tot de drie grootste uitgavenposten van de federale overheid, na alleen Sociale Zekerheid en Medicare, en zijn sinds 2022 meer dan verdubbeld.
De laatste periode waarin rentelasten vergelijkbare niveaus bereikten ten opzichte van de schuld leidde tot politieke actie. President George H.W. Bush voerde in 1990 belastingverhogingen door kort voordat de ratio piekte, en president Bill Clinton verhoogde de belastingen opnieuw in 1993. Dalende defensie-uitgaven na de Koude Oorlog en sterke groei eind jaren negentig verbeterden later het beeld.
Bessent en andere Trump-regering-functionarissen hebben de kunstmatige-intelligentiegolf naar voren geschoven als mogelijke groeimotor die de schuldquote kan verlagen. Begrotingsanalisten blijven sceptisch, omdat defensie- en uitkeringsuitgaven blijven stijgen terwijl bbp-groei mogelijk onvoldoende extra inkomsten oplevert.
Het probleem wordt alleen maar groter, dus we moeten niet debatteren over wachten op de catastrofe — we moeten er nu aan werken.
Een verdere stijging van 100 basispunten over de hele rentecurve zou in 2027 310 miljard dollar toevoegen aan de rentelasten, volgens berekeningen van TD Securities. Harvard-econoom Karen Dynan merkte op dat er geen acute crisis dreigt gezien de sterke economie, maar dat hoge schuldniveaus betekenen dat rentelasten de schuldaccumulatie kunnen versnellen en uiteindelijk publieke druk voor maatregelen kunnen veroorzaken.