De openingscènes van Renny Harlin’s nieuwe actiefilm The Beast leveren enkele van de meest over-the-top momenten op die dit jaar in de bioscoop te zien zijn. Samuel L. Jackson speelt de Amerikaanse president Oscar Palladin, die achter het stuur kruipt van een geavanceerd gepantserd voertuig tijdens een grootschalige terroristische aanval.
Het verhaal begint met de president die grapjes maakt en prikjes uitdeelt aan het geautomatiseerde systeem van de auto, terwijl zijn gewonde secret service-agent Taft, gespeeld door Joel Kinnaman, in de achterbank vecht voor zijn leven. Het hightech transport fungeert als een mobiel commandocentrum en wordt in de tekst op het scherm beschreven als een rijdend gepantserd Witte Huis met een eigen responsteam.
Palladin put uit zijn gevechtservaring in Vietnam en mindfulness-technieken die hij van zijn vrouw heeft geleerd om de crisis het hoofd te bieden. De spraakinterface van het voertuig reageert op zijn commando’s en geeft updates en aanwijzingen terwijl hij gemaskerde aanvallers en gewonde omstanders op straat ontwijkt.
Scenarioschrijver Umair Aleem schreef het script rond de kenmerkende stem en stijl van Jackson. Het verhaal bevat elementen die doen denken aan eerdere films, waaronder lange monologen over cultuur en persoonlijke geschiedenis die aan Pulp Fiction herinneren, plus beperkingen van zelfrijdende auto’s die aan Speed doen denken.
De president reflecteert regelmatig op zijn oorlogsverleden, deelt herinneringen en biedt de gewonde agent geruststelling. Deze scènes bevatten intense flashbacks in breedhoekclose-ups die een innerlijk conflict tussen terughoudendheid en noodzakelijke agressie onthullen.
Harlin en Jackson werkten eerder samen aan Deep Blue Sea en The Long Kiss Goodnight. Deze nieuwe film mist de energieke toon van die projecten. De productie heeft bescheiden visuele effecten, een gestileerde hoofdrol en een script dat een-liners boven diepere uitwerking plaatst.
Buiten het voertuig oogt de wereld dunbevolkt met figuren die meer als obstakels dan als volwaardige personages functioneren. De besloten setting creëert een videogame-atmosfeer zonder de interactieve vrijheid of ruimtelijke oriëntatie die typisch is voor zulke games.