De Spaanse spelers herhaalden voor de WK-finale hockey dat ze hoofd en hart nodig hadden. De Redsticks brachten beide mee in de grote finale in Wavre, maar het doelpunt bleef uit tegen een effectievere Duitsland dat zich voor de tweede keer op rij wereldkampioen kroonde.
Het team onder leiding van Max Caldas beheerste een groot deel van de wedstrijd tegen de regerend kampioenen, die ze in de groepsfase al hadden verslagen. Toch volstond een treffer van Michel Struthoff in de 44e minuut voor Duitsland om zijn vierde historische titel te pakken en Spanje met zilver achter te laten.
De Redsticks speelden hun tweede WK-finale in 28 jaar en staan na twintig jaar weer op het podium, na het brons in Mönchengladbach 2006. De zilveren medaille, de vierde in de geschiedenis, laat het gevoel achter dat goud steeds dichterbij komt.
Spanje bereikte de finale na uitschakeling van olympisch kampioen Nederland en wereldranglijstleider België. De bondscoach wil niet van een wonder spreken, al nodigen de cijfers uit tot nadenken: Spanje telt 16.988 leden tegenover 220.000 Nederlanders en 85.000 Duitsers.
De eerste helft verliep doelpuntloos. Spanje creëerde vier duidelijke kansen, waarvan er twee werden gestopt door de Duitse keeper Danneberg, terwijl de Duitsers Luis Calzado nauwelijks in actie brachten. De ruststand was 0-0 met positieve gevoelens voor de Spanjaarden.
Na rust domineerden de Redsticks het derde kwart en creëerden de beste kansen. In de 44e minuut profiteerde Michel Struthoff echter van een losse bal in de cirkel en versloeg Calzado. Spanje reageerde met twee korte corners die niets opleverden.
In de slotminuten haalde Caldas de keeper van het veld voor een extra veldspeler, maar Duitsland verdedigde ordelijk en hield de 1-0 overeind.