Rechter Samuel Alito trok zich terug uit een belangrijke klimaatzaak die verband hield met aandelen van zijn vrouw in oliebedrijven, wat opnieuw aandacht vestigt op hoe het Amerikaans Hooggerechtshof omgaat met recusals aan het begin van het nieuwe term.
In een interview op 30 september legde Alito uit dat Martha-Ann Alito ervoor koos de aandelen niet te verkopen die zijn terugtrekking uit de zaak veroorzaakten. Het geschil gaat over de vraag of steden en staten bedrijven kunnen aanklagen om kosten te verhalen die verband houden met klimaateffecten. Zijn afwezigheid bij de pleidooien op maandag vergroot de kans op een 4-4-verdeling die kernvragen onbeantwoord laat.
De rechter merkte op dat federale regels over financiële belangenconflicten voor beide echtgenoten gelden, maar hij stelde dat een rechter een echtgenoot niet kan dwingen activa te verkopen. “Het komt doordat mijn vrouw dat wil,” zei hij tijdens een gesprek in zijn kamer over zijn nieuwe boek. Hij voegde eraan toe dat het niet zo moet zijn dat een rechter de echtgenoot kan dwingen te doen wat de rechter wil.
Alito is de enige huidige rechter met directe belangen in meer dan twee individuele bedrijven. Zijn laatste vermogensopgave vermeldt meer dan twee dozijn aandelen, waaronder belangen in Boeing Co., Procter & Gamble Co. en DuPont de Nemours Inc.. Die belangen hebben hem ertoe gebracht zich sinds 2020 terug te trekken uit 153 zaken, meestal al in de verzoekfase, volgens gegevens van Fix the Court.
Gabe Roth, de directeur van de organisatie, noemde de situatie “tamelijk belachelijk”. Hij zei dat rechters ernaar moeten streven potentiële belangenconflicten te beperken om hun volledige verantwoordelijkheden te kunnen vervullen.
De recusal valt op omdat de Alito’s geen aandelen bezitten in de genoemde gedaagden, Exxon Mobil Corp. en Suncor Energy Inc.. Een uitspraak kan nog wel invloed hebben op parallelle procedures tegen andere energiebedrijven zoals ConocoPhillips en Phillips 66, al zou het effect indirect zijn. De federale wet schrijft recusal voor bij directe financiële belangen, terwijl de gedragscode van het hof uit 2023 adviseert zich terug te trekken als de onpartijdigheid “redelijkerwijs in twijfel kan worden getrokken”.
Alito bestudeerde de stukken en concludeerde dat recusal de verstandige keuze was, ook nadat de juridische dienst van het hof had aangegeven dat dit niet verplicht was. Hij onderscheidde deze zaak van gewone vennootschapszaken omdat argumenten uit de sector waarschuwden voor mogelijke langdurige verwoesting van de sector.
In de meeste gevallen heeft een beslissing van dit hof, zelfs een zeer belangrijke beslissing, nul effect op de koers van beursgenoteerde bedrijven. Maar gezien de argumenten die hier worden aangevoerd, was het mijn oordeel dat ik me moest terugtrekken.
De gedragscode van het Hooggerechtshof vermeldt dat er geen vervangende rechter kan worden aangesteld, in tegenstelling tot lagere rechtbanken. Een enkele afwezigheid kan leiden tot een gelijkspel of het moeilijker maken om de vier stemmen te krijgen die nodig zijn om een zaak in behandeling te nemen. Dat Alito besloot de zaak in het openbaar toe te lichten, is opvallend, omdat uitleg wettelijk niet verplicht is, hoewel sommige collega’s dat in bepaalde gevallen wel doen.
Roth verwelkomde de uitleg, maar zei dat hij de voorkeur geeft aan consistente openbaarmaking bij elke recusal in plaats van alleen rond de timing van een boekpresentatie.