De nieuwste romantische komedie van Netflix koppelt Jennifer Lopez als de machtige topvrouw van een succesvolle luchtvaartmaatschappij aan Brett Goldstein als de stijve advocaat die bij haar team komt. Hun geheime relatie vormt de kern van het verhaal, maar de film besteedt veel meer tijd aan het vieren van eindeloze kantooruren dan aan het opbouwen van geloofwaardige vonken tussen de hoofdrolspelers.
Jackie runt Air Cruz met onvermoeibare focus, terwijl Daniel lange avonden op kantoor prefereert boven elk sociaal contact. Beide personages zien hun baan als het middelpunt van het bestaan, een uitgangspunt dat al snel vermoeiend wordt. Het script, mede geschreven door Goldstein en Joe Kelly, presenteert hun gedeelde passie voor spreadsheets en late vergaderingen als charmant in plaats van uitputtend.
Vroege scènes benadrukken hoe weinig ruimte beide personages hebben voor een privéleven buiten het kantoor. Hun aanvankelijke aantrekkingskracht komt meer voort uit professioneel respect dan uit iets anders, wat een toon zet die carrièreambitie boven alles stelt.
Betty Gilpin steekt eruit als Jackies fel loyale en hoogzwangere assistente die weigert gas terug te nemen, ook als haar uitgerekende datum nadert. Jodie Whittaker brengt energie als Daniels uitgesproken zus, en Tony Hale zorgt voor komische verlichting als de overbelaste hr-chef die de strenge no-dating-regel moet handhaven. Bradley Whitford voegt scherpte toe in een kleinere rol als een rivaliserende advocaat die gefixeerd is op ontbijtburrito’s.
Regisseur Ol Parker, bekend van de levendige Mamma Mia!-vervolgfilm, stelt een capabel ensemble samen dat hint naar een bredere komedie die de film nooit volledig nastreeft.
Lopez en Goldstein zien eruit als glamoureuze executives, maar hun interacties blijven zelden verder gaan dan beleefde professionaliteit. Een paar lichtere momenten, zoals een spontane dans of de onthulling van Jackies verrassende liefde voor Britse cultuur, bieden kortstondige charme. Toch verkopen het stel nooit overtuigend het idee dat ze alles voor elkaar zouden riskeren.
Fysieke intimiteit blijft grotendeels buiten beeld, waarbij het verhaal wegknipt voordat echte hitte ontstaat. Deze terughoudendheid botst met dialogen die veel explicietere ontmoetingen suggereren, waardoor de centrale relatie onderontwikkeld aanvoelt.
Na de verwachte complicaties eindigt het verhaal met verklaringen die romantiek en professioneel partnerschap vermengen. De slotscène viert het samensmelten van privé- en werkleven op een manier die sommige kijkers kan aanspreken, maar hol aanvoelt voor wie een meer escapistisch liefdesverhaal zoekt.
Office Romance arriveert op Netflix met sterk talent aan beide kanten van de camera, maar de fixatie op carrièredienstbaarheid ondermijnt het plezier dat een lichtere aanpak had kunnen opleveren.