In Valdebebas is de afgelopen maanden herhaaldelijk benadrukt dat er behoefte is aan een ondersteunende persoon voor de trainer die tevens fungeert als directe schakel met de clubleiding. Zowel spelers als leden van de technische staf hebben meerdere keren het gevoel van afstand en verwaarlozing geuit dat ze op cruciale momenten in het seizoen hebben ervaren.

De afstand tussen club en team verergert interne conflicten

Dat gebrek aan nabijheid wordt gezien als een van de factoren die bijdroegen aan de breuk in de kleedkamer. Trainers als Xabi Alonso eerst en Arbeloa daarna misten voldoende rugdekking bij beslissingen die verder gingen dan puur sportief. De afwezigheid van een tussenpersoon liet verschillende lastige situaties onopgelost, die uiteindelijk escaleerden in het conflict tussen Valverde en Tchouaméni vlak voor El Clásico.

Meer dan alleen een nieuwe trainer: het idee van een teamverantwoordelijke

De wijziging in de sportstructuur zou meer kunnen inhouden dan de komst van een nieuwe coach. Op tafel ligt de mogelijkheid om iemand toe te voegen die het dagelijkse reilen en zeilen van de groep versterkt zonder een traditionele sportief directeur te worden. Florentino Pérez heeft zich altijd verzet tegen het herinvoeren van die functie sinds het vertrek van Jorge Valdano en de club heeft recent elk plan in die richting voor volgend seizoen ontkend.

Het voorstel richt zich op een profiel vergelijkbaar met dat van een 'team manager', een rol die Zinedine Zidane vervulde tijdens de periode van José Mourinho op de bank van Real Madrid. De Fransman, die de president al adviseerde sinds zijn terugkeer in 2009, werd de schakel tussen de selectie en de directie en bracht zorgen en behoeften uit de kleedkamer over aan de trainer.

Succesvolle voorbeelden met Zidane en Fernando Hierro

Volgens COPE zou Mourinho zelf om herinvoering van deze functie hebben gevraagd bij een terugkeer naar Real Madrid. Zidane vervulde de rol ook tijdens het eerste jaar van Carlo Ancelotti, zij het binnen de technische staf en vooral gericht op teamharmonie in plaats van tactische taken. Zijn status als clublegende stelde hem in staat spanningen op te lossen en bij te dragen aan de winst van La Décima.

Fernando Hierro bekleedde een vergelijkbare positie in het tweede jaar van Ancelotti's eerste periode. De club ging van de ene legende naar de andere en waardeerde vooral zijn karakter zowel op het veld als in de directiekamer. Mourinho had hem al in 2012 willen hebben, hoewel de terugkeer iets later plaatsvond.

Escalatie van spanningen voorkomen en verantwoordelijkheden verlichten

Het idee komt rechtstreeks uit de kleedkamer en beoogt een structuur te versterken die de afgelopen jaren is teruggebracht tot de trainer en zijn staf. Zij hebben meermaals als brandweer moeten optreden in plaats van zich uitsluitend op het veldwerk te richten. Het doel is te voorkomen dat problemen rechtstreeks van het veld naar de directiekamer gaan zonder tussenpersoon.

Mourinho is altijd voorstander geweest van ex-spelers met gezag binnen de club om de orde in de kleedkamer te bewaren en als brug met de directie te fungeren. Diezelfde taak vervulden Zidane en Hierro met succes: een door spelers gerespecteerde autoriteit die alle aspecten van het dagelijkse reilen en zeilen kent en een volleerd vertrouweling van de trainer.