Real Madrid bereidt zich voor op een van de zwaarste uitdagingen uit zijn recente geschiedenis door zondag om 20.00 uur de Euroliga-finale te spelen tegen Olympiacos. De witte club jaagt op zijn twaalfde continentale titel in een setting die tal van obstakels kent, van de afwezigheden in de zone tot een duidelijk vijandige omgeving in het OAKA van Athene.

Olympiacos toont dominantie binnenin en collectieve kwaliteit

De Griekse tegenstander komt als beste team van het continent en beschikt over een zeer complete selectie. Nikola Milutinov maakt deel uit van het beste vijftal van de competitie, terwijl Tyrique Jones en Donta Hall een gevreesde binnenrotatie versterken die zelfs de reus Moustapha Fall omvat. Daar komen Sasha Vezenkov, MVP van de reguliere fase, Alec Peters en Evan Fournier bij, die elk moment een wedstrijd kunnen beslissen.

De verdediging van Olympiacos onderscheidt zich eveneens door zijn soliditeit, zoals bleek in de halve finale tegen Fenerbahce. Trainer Giorgios Bartzokas erkent de kwaliteit en ervaring van Madrid, maar weigert zichzelf uit te roepen tot favoriet.

Massale afwezigheden dwingen Scariolo tot creatieve oplossingen

Madrid arriveert in de finale na het verlies van drie cruciale centers in amper 24 dagen: Edy Tavares, Alex Len en Usman Garuba, allemaal in de halve finale tegen Valencia Basket. Deze situatie dwingt coach Sergio Scariolo tot improvisatie met opties als Trey Lyles, Chuma Okeke en Izan Almansa. Scariolo benadrukt dat het team zich niet als slachtoffer presenteert en zich wil aanpassen aan de nieuwe realiteit zonder het hoogste niveau op te geven.

Een van de wegen die de Italiaanse coach overweegt, is het versterken van de zonebescherming, een tactiek waar Olympiacos al met enige ironie op heeft gereageerd. De 65-jarige Scariolo speelt zijn derde Final Four en hoopt voor het eerst de titel te veroveren die nog ontbreekt in zijn carrière.

Vijandige sfeer in het OAKA en het winnende DNA van Madrid

De wedstrijd wordt gespeeld in het OAKA, een arena met 20.000 plaatsen die zich in rood-wit zal hullen ondanks dat het de thuishaven is van Panathinaikos. Madrid, dat dit seizoen kwetsbaar oogde buitenshuis, zal het moeten opnemen tegen een duidelijk vijandig publiek in een omgeving van maximale druk.

Desondanks heeft de witte club een geschiedenis die optimisme rechtvaardigt. Dit is zijn vierde Euroliga-finale in de laatste vijf jaar en de vijfde tussen beide clubs in de geschiedenis van de competitie. Madrid won de titel al in 1995, 2015 en 2023, steeds tegen de verwachtingen in.

Griekse spoken en de zoektocht naar de witte epopee

Olympiacos, leider in de reguliere fase, heeft vier opeenvolgende Final Fours zonder titel achter de rug sinds het laatste succes in 2013. Winnen op het domein van de aartsvijand Panathinaikos zou een extra stimulans betekenen voor de ploeg uit Piraeus, al blijven de spoken van eerdere teleurstellingen aanwezig.

Scariolo vat de omvang van de uitdaging samen: “Dit is de slechtste van de beste tegenstanders die we konden treffen.” Madrid zal zijn legendarische vechtlust moeten aanspreken om de twaalfde beker te veroveren en een nieuw hoofdstuk te schrijven in zijn Europese geschiedenis.