Ray Gunn van Brad Bird komt naar Netflix met Sam Rockwell en Scarlett Johansson

Skydance Animation-film combineert retrofuturistische noir en sciencefiction, maar kampt met vlakke personages en ongelijke visuals.

Ray Gunn arriveert op Netflix als het nieuwste project van regisseur Brad Bird en Skydance Animation. De film heeft Sam Rockwell in de hoofdrol als een principiële privédetective in een retrofuturistische stad waar mensen en aliens ongemakkelijk samenleven.

Verhaal draait om een eerlijke detective en een wispelturige ster

Het verhaal volgt Ray, die wordt beschreven als de enige eerlijke detective in een corrupte wereld. Hij krijgt een goedbetaalde opdracht van een studio-executive om zangeres Venus Nova, ingesproken door Scarlett Johansson, uit de problemen te houden. Zijn plan leidt hem in een web van chantage, moord en georganiseerde misdaad terwijl hij de artieste beschermt tegen haar louche echtgenoot.

De film is geproduceerd door John Lasseter en bevat ook stemmen van Tom Waits als Rays eenogige partner en Bobby Cannavale in een bijrol. Het scenario is geschreven door Bird en Matthew Robbins.

Visuele stijl roept klassieke sciencefiction op maar mist eigenheid

De stad Metropia heeft glanzende oppervlakken en vliegende voertuigen die doen denken aan films als Blade Runner en The Fifth Element. Recensenten merken op dat de meeste personages generiek en vergeetbaar zijn, met slechts af en toe een opvallend ontwerp zoals een alien-maffiabaas die echte textuur toevoegt.

De actiescènes verlopen snel, inclusief crashes en valpartijen van grote hoogte. Een schietpartij introduceert een onverwacht body-horror-element via een defect wapen, maar de rest van de scènes voelt vertrouwd aan in plaats van origineel.

Personages blijven breed en onderontwikkeld

Ray zelf komt over als niet meer dan een moreel kompas met minimale achtergrond. Venus begint als een typische getroebleerde celebrity, maar verandert abrupt in een nieuwe persoonlijkheid die losstaat van eerdere scènes. Haar originele nummers krijgen lof, al passen ze in een verhaal dat andere recente geanimeerde musicalprojecten weerspiegelt.

De sterkste prestatie is die van Waits als de vermoeide partner Eye-Ra. Zijn droge humor en pragmatische blik zorgen voor de weinige momenten van echte persoonlijkheid en humor in een verder gepolijste maar lege wereld.

Thema’s van corruptie en vooroordelen krijgen weinig diepgang

Het verhaal raakt xenofobie, corporate macht, celebrity-druk en kunstmatige intelligentie aan. Scènes die deze ideeën zouden kunnen uitdiepen, zoals een ziekenhuis dat een alien weigert te behandelen, gaan snel voorbij zonder reflectie. De boodschap blijft steken bij het simpelweg labelen van deze kwesties als negatief.

Lang ontwikkeld project levert wisselende resultaten op

Bird heeft jaren aan het idee gewerkt. Hoewel de voltooide film een professioneel hoogtepunt vormt, beschrijven critici het als een vroege versie die nooit de emotionele specificiteit of visuele energie kreeg die men verwacht van de regisseur van Ratatouille en The Incredibles.

Tags bij dit artikel