Ray Bradbury deelt openhartige mening over Truffauts Fahrenheit 451-film

De auteur prees de verfilming uit 1966 over het algemeen, maar uitte specifieke klachten over weggelaten elementen en castkeuzes

Tegen het begin van de jaren vijftig had Ray Bradbury zich gevestigd als een opkomend literair talent met lovend ontvangen werken als The Martian Chronicles en Fahrenheit 451. Net als veel schrijvers uit zijn tijd verkende hij mogelijkheden in Hollywood om zijn verhalen voor het witte doek te bewerken en flinke bedragen te verdienen met scenario’s.

Vroege scenario-inspanningen eindigen in teleurstelling

Een eerste project betrof de bewerking van Herman Melvilles Moby-Dick voor regisseur John Huston. De ervaring bleek moeizaam en liet Bradbury gefrustreerd achter. Later vond hij een meer ondersteunende samenwerkingspartner in acteur en regisseur Charles Laughton, die hem aanmoedigde Fahrenheit 451 als toneelstuk te bewerken.

Ook die toneelversie bevredigde niet. In een Playboy-interview uit 1996 beschreef Bradbury hoe Laughton het slechte nieuws bracht nadat hij hem had getrakteerd op drankjes, waarna de schrijver het project liet varen. Ondanks de tegenslag bleef Bradbury een goede band met Laughton onderhouden, wiens enige regieprestatie het klassieke The Night of the Hunter werd.

Truffaut neemt scenario over voor film uit 1966

Toen Universal Pictures in 1966 een filmversie maakte onder François Truffaut, trok Bradbury zich volledig terug. Hij vertelde de regisseur dat hij geen interesse had om het script zelf te schrijven. Truffaut ging vervolgens over tot ingrijpende wijzigingen in het bronmateriaal.

De voltooide film liet verschillende belangrijke elementen uit de roman weg, met name de Mechanical Hound. Bradbury beschouwde het ontbreken daarvan als een opmerkelijk verlies, omdat het wezen een belangrijk metaforisch element in het verhaal vertegenwoordigde. Truffaut voegde ook nieuwe visuele sequenties met vliegende figuren toe die de auteur overbodig vond.

Bradbury uit kritiek op dubbele rol van Julie Christie

Hoewel Bradbury de film als geheel zeer goed noemde, bestempelde hij één belangrijke castkeuze als een fout. Julie Christie speelde zowel de vrouw van de hoofdpersoon als de jonge buurvrouw Clarisse. Bradbury merkte op dat Clarisse zestien jaar oud moest zijn en dat de dubbele vertolking kijkers in verwarring bracht over wie er op welk moment sprak.

He didn't put in the Mechanical Hound, which should be included, because it's a metaphoric adventure thing. The tactical stuff is really miserable. The flying men should be cut out. They're not flying anywhere except down. And the casting was a mistake. Not all of it. Oskar Werner I like very much.

— Ray Bradbury, 1996 Playboy interview

Critici uit die tijd deelden enkele van deze bedenkingen over de acteerprestaties. In de loop der decennia heeft de film echter waardering gekregen als een onderschat sciencefictionwerk, vooral in vergelijking met latere verfilmingen.

Truffauts toevoegingen verdienen Bradburys blijvende respect

Uiteindelijk toonde Bradbury zich tevreden met het eindresultaat. Hij prees met name een creatieve keuze die Truffaut aan het slot van het verhaal maakte als bijzonder geslaagd. De bereidheid van de regisseur om creatieve risico’s te nemen hielp de geest van de oorspronkelijke roman te bewaren ondanks de wijzigingen.