Rangorde van de invloedrijkste ringen in Midden-aarde buiten de Ene

Tolkiens legendarium onthult een hiërarchie van artefacten met eigen geschiedenissen en effecten, van erfstukken tot gesmede creaties.

Kijkers van Peter Jackson's The Lord of the Rings-films kennen het beroemde vers over de Ene Ring. Galadriel, gespeeld door Cate Blanchett, schetst hoe drie ringen naar de elfen gingen, zeven naar de dwergen, nine naar de mensen en één om hen allen te beheersen. Het verhaal toont enkele van deze voorwerpen, maar hun volledige vermogens blijven onduidelijk voor wie de boeken niet heeft gelezen.

De twintig Ringen van Macht vormen niet het complete beeld in J.R.R. Tolkien's legendarium. Er bestaan nog meer ringen met uiteenlopende krachten en doelen. Sommige bevatten geen magie, andere oefenen subtiele invloed uit en geen enkele komt in de buurt van de Ene Ring. Een duidelijke rangorde van kracht beheerst ze.

De Ring van Barahir als erfstuk van banden tussen elfen en mensen

De Ring of Barahir bezit geen magische vermogens, maar behoort tot de belangrijkste relieken. Aragorn, gespeeld door Viggo Mortensen, draagt hem in de films als teken van zijn dubbele erfgoed. Hij symboliseert de alliantie tussen elfen en mensen die teruggaat via zijn bloedlijn.

Oorspronkelijk geschonken door Finrod Felagund, broer van Galadriel, aan de man Barahir in de Tweede Era, markeerde de ring dankbaarheid nadat Barahir Finrod had gered in de strijd tegen Morgoth. Hij ging over op Beren, die Finrods hulp zocht om een Silmaril terug te halen. De ring overleefde generaties tot hij Aragorn bereikte. In de extended edition van The Two Towers verwijst Gríma Wormtongue ernaar tegenover Saruman om Aragorns aanwezigheid in Rohan te bevestigen.

Sarumans ring als mislukte poging tot grotere macht

Tijdens zijn tijd in Isengard ziet Gandalf Saruman een ring dragen. Nadat hij Gandalf heeft overwonnen en zichzelf tot Saruman van Vele Kleuren heeft uitgeroepen, claimt de tovenaar de titel van ringmaker. Dit voorwerp markeert zijn poging iets te creëren dat kan wedijveren met de Ene Ring.

De ring blijft ver onder de kracht van de oorspronkelijke Ringen van Macht. De precieze effecten blijven onbekend, wat onderstreept dat Sarumans project uiteindelijk mislukte ondanks zijn weigering dat toe te geven. Het artefact benadrukt juist hoe ver de tovenaar is afgedwaald in zijn navolging van Sauron.

De mindere ringen als vroege experimenten in ringensmederij

In Eregion smeedden Celebrimbor en Sauron, vermomd als Annatar, tijdens de Tweede Era zestien echte Ringen van Macht na eerdere proefstukken. Gandalf beschrijft deze eerdere creaties later aan Frodo als mindere ringen. Ze dienden als oefenstukken voor de elfensmeden en hadden beperkte waarde, al merkt Gandalf op dat ze nog steeds gevaarlijk waren voor stervelingen.

Details over hun locaties en volledige vermogens blijven schaars in de canon. Het smeedproces komt aan bod in seizoen 2 van de Prime Video-serie The Rings of Power, terwijl de boeken een ingewikkelder verslag geven van de ontwikkeling.

De dwergenringen versterken rijkdom maar voeden hebzucht

Zeven van de zestien Ringen van Macht gingen naar dwergenheren. Deze bleken de minst krachtige onder de echte ringen, maar oefenden toch invloed uit op hun dragers. De dwergen weerstonden sommige effecten beter dan Sauron had verwacht, maar de ringen vergrootten hun rijkdom terwijl ze hebzucht en woede aanwakkerden, wat soms tot ondergang leidde.

In de boeken kreeg Sauron één ring terug van Thráin II, vader van Thorin Eikenschild, na hem te hebben gemarteld in Dol Guldur. Twee andere vielen in handen van Sauron en draken verslonden de resterende vier, aldus Gandalf. De serie toont hun verdeling onder dwergenheren door Durin III.

Tags bij dit artikel