- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De zesvoudig genomineerde deelt inzichten over het maken van muzikale satire, zijn samenwerking met een Broadway-team en de rol van comedy bij het overbruggen van tegenstellingen.

Muzikaal comedian en politiek satiricus Randy Rainbow heeft zijn eerste Emmy-nominatie in de performer-categorie verdiend voor zijn werk aan de YouTube-serie The Randy Rainbow Show. De New Yorker, al zes keer genomineerd sinds 2019, kreeg de nominatie voor beste performer in een shortform comedy- of dramaserie. De serie zelf doet ook mee in de categorie beste short form comedy, drama of variety-serie.

Randy Rainbow reflecteert op zijn doorbraak als performer

De erkenning betekent een verschuiving voor Rainbow, die het project begon om vooral zijn optredenskunst te laten zien. Wat begon als een showcase groeide uit tot een kenmerkende mix van actuele teksten en hoge productie-eisen. Hij noemt de mijlpaal een belangrijke bevestiging na jaren van opbouw.

Het is opwindend, en dat is geen overdrijving, want toen ik deze video’s begon te maken, was het doel om mezelf als performer te laten zien. De manier waarop het zich ontwikkelde en wat ik later aan het recept toevoegde, kwam pas daarna. Om eindelijk op deze manier erkend te worden, is echt heel bijzonder.

Achter de schermen bij het maken van elke muzikale parodie

De productie duurt meestal enkele weken. Rainbow werkt nu samen met een vaste muziekproducer en vocal arranger in plaats van karaoke-tracks. Het team, met Broadway-muzikanten, neemt originele arrangementen op. Muziekproducer Michael J. Moritz Jr. maakt de tracks en deelt een nominatie in de serie-categorie.

De liedkeuze varieert. Soms ligt een nummer maanden op de verlanglijst, zoals de parodie op “Defying Gravity” getiteld “Defying Democracy”. Andere keren zorgt een actuele nieuwsclip met een opvallende uitspraak van Donald Trump meteen voor een idee. Hoewel de teksten meestal het concept bepalen, kiest Rainbow soms eerst een nummer omdat hij het graag wil zingen, zoals een Taylor Swift-track.

Comedy maken in een gepolariseerd landschap

Rainbow erkent dat het lastiger is geworden om publieksreacties in te schatten. De huidige tijd maakt het moeilijker te voorspellen wat als onschuldige spot wordt gezien en wat als belediging. Tegelijkertijd zorgt de chaos van de gebeurtenissen ervoor dat de drempel voor verontwaardiging hoger ligt.

Het is een vreemde situatie waarin we nu zitten, vooral met comedy. We proberen uit te vinden wat mensen beledigt en wat ze als onschuldige spot begrijpen. We leven in een moment waarin alles zo’n puinhoop is dat de drempel om beledigd te zijn behoorlijk hoog ligt.

Het bereik van muzikale comedy voorbij partijlijnen

Rainbow heeft realistische verwachtingen over overtuigen. Hij denkt niet dat prominente figuren als Tucker Carlson van gedachten veranderen na één video. Bij liveoptredens ziet hij wel een ander effect: bezoekers komen soms met familieleden die een andere politieke overtuiging hebben, maar toch samen genieten van de show.

Ik denk niet dat ik op grote schaal meningen verander. Tucker Carlson heeft zijn standpunt niet aangepast omdat hij een van mijn video’s zag. Ik doe wel liveoptredens, en tijdens de meet-and-greets komen mensen met hun moeder, vader, tante of zus en zeggen: “Ze zijn Republikein, maar we vinden je werk geweldig, we kijken het samen en lachen.” Ze zeggen niet: “Je hebt mijn mening veranderd en ik ben nu een liberale Democraat”, maar ik hoop dat een deel van mijn boodschap toch doorkomt. Dat zegt iets over de kracht van muzikale comedy.

Het verhaal verscheen oorspronkelijk in een standalone augustusnummer van The Hollywood Reporter.