Ira Sachs keert terug met een stil krachtig drama dat zich richt op de fragiele wereld van een ouder wordende downtown performer die de realiteit van aids in New York van eind jaren tachtig onder ogen ziet. Rami Malek neemt de hoofdrol op zich met een optreden dat zowel geleefd als diep persoonlijk aanvoelt, en markeert een van zijn meest overtuigende rollen in jaren.

Malek vindt ideale match in excentrieke hoofdrol

Malek speelt Jimmy George, een amateur performancekunstenaar die recent hersteld is van een bijna fatale longontsteking. Het verhaal volgt zijn pogingen om een nieuw stuk op te voeren terwijl hij relaties onderhoudt met zijn toegewijde partner en een nieuwe romantische interesse in hetzelfde gebouw. In plaats van een groot stervoertuig houdt de film het klein en aards.

Rami Malek kleurt het personage met lagen van woede, tederheid en zelfmisleiding. Jimmy komt over als een flamboyante maar vervagende figuur uit de downtown scene, iemand wiens talent hem drijft maar wiens ambities bescheiden blijven. Zijn zangstem heeft een rauwe, imperfecte kwaliteit die perfect bij de rol past.

Sachs bouwt film rond spontane, documentaire-achtige flow

Na zijn eerdere experiment met een eendaagse monoloog in Peter Hujar's Day vormt Sachs dit verhaal alsof hij het echte leven ter plekke vastlegt. Dialogen ontstaan in gemompelde, opgevangen uitwisselingen. Scènes ontvouwen zich met losse, onvoorspelbare energie in plaats van gepolijste bogen. De aanpak echoot de geest van regisseurs als John Cassavetes terwijl hij trouw blijft aan Sachs' eigen ingetogen stijl.

Periode-details verschijnen natuurlijk zonder de aandacht te trekken. De film reconstrueert een repetitie uit de Quebecse film Il Était un Fois Dans L'Est uit 1974, compleet met videoclips van een brutale diva. Jimmy probeert die chaotische energie op het podium na te bootsen, ook terwijl zijn eigen toestand verslechtert.

Sleutelscènes onthullen innerlijk conflict en verval van het personage

Een opvallend moment is wanneer Jimmy met een begeleidingsband bij het jubileum van zijn ouders zit en een hartstochtelijke versie brengt van het Melanie-lied What Have They Done to My Song Ma uit 1970. De uitvoering verandert een ooit vertrouwd nummer in iets schrijnends en uitdagends. Een andere krachtige sequentie toont Jimmy die een openhartige toespraak houdt over zijn vroegere seksuele contacten.

De bijrollen, waaronder Tom Sturridge als de standvastige partner Dennis, Luke Ford als de verliefde buurman Vincent en Rebecca Hall als Jimmy's ondersteunende zus, voegen diepgang toe zonder de centrale figuur te overschaduwen. De film vermijdt melodrama en laat stille momenten en kleine gebaren het emotionele gewicht dragen.