Financiële markten in Latijns-Amerika die stegen na een reeks rechtse verkiezingsoverwinningen vertonen nu tekenen van vermoeidheid. Beleggers die aandelen, valuta en obligaties kochten, overwegen of ze vasthouden voor meer winst of winst nemen nu campagnetoezeggingen botsen met de realiteit van regeren en aanhoudende fiscale druk.
In Colombia steeg de munt en klommen aandelen meer dan twintig procent vanaf de dieptepunten nadat conservatieve president Abelardo de la Espriella de eerste ronde in mei won. Ook obligatierentes daalden sterk. Toch zijn die winsten twee maanden na zijn inauguratie alweer afgeremd, terwijl adviseurs spreken van de ergste fiscale crisis sinds de negentiende eeuw.
Chili laat een vergelijkbaar beeld zien. Aandelen bereikten recordniveaus na de verkiezing van pro-markt president José Antonio Kast elf maanden eerder, maar die rally is sindsdien afgezwakt.
Rechtse leiders in Peru, Ecuador en Argentinië hebben moeite hun populariteit vast te houden en hun programma uit te voeren. Deze ervaringen dienen nu als waarschuwing voor beleggers die hebben ingezet op Brazilië in de hoop dat Flávio Bolsonaro zittend president Luiz Inácio Lula da Silva verslaat bij de verkiezingen die deze maand gepland staan. Braziliaanse aandelen zijn sinds half augustus meer dan twintig procent gestegen op die verwachtingen.
Hedgefonds Frontier Road en Fidelity International hebben hun posities in de regio teruggebracht. Anderen blijven optimistisch. VanEck-portfoliomanager Eric Fine houdt een maximale overweging aan in Braziliaanse schulden in lokale valuta en ziet nog opwaarts potentieel, al wijst hij op fiscale risico’s die de winsten kunnen beperken.
Er zijn absoluut risico’s dat deze vroege euforie omslaat in desillusie. Deze verkiezingen waren ‘verkiezingen van verandering’, meer een afwijzing van de status quo dan een sterke stem voor iets als fiscale soberheid.
Al meer dan een jaar kochten handelaren Latijns-Amerikaanse activa tegen aantrekkelijke waarderingen, in de verwachting dat kiezersfrustratie met linkse regeringen een rechtse wending zou brengen zoals die Javier Milei drie jaar geleden aan de macht bracht in Argentinië. Een MSCI-index van Latijns-Amerikaanse aandelen is sinds begin vorig jaar meer dan zeventig procent gestegen en schulden uit Bolivia en Ecuador behoorden tot de sterkste performers op de opkomende markten.
Dollarobligaties uit Ecuador en Peru zijn de afgelopen drie maanden meer dan drie procent gedaald. Frontier Road-creditmanager Martin Bercetche heeft zijn Latijns-Amerikaanse blootstelling vrijwel helemaal afgebouwd na ruim achttien maanden zeer optimistisch te zijn geweest. Hij ziet nog waarde in Ecuadoriaanse spreads, maar noemt zijn positie elders zeer licht.
Ecuadoraans president Daniel Noboa genoot lange tijd hoge goedkeuring dankzij strenge misdaadbestrijding die hem ruimte gaf voor fiscale hervormingen. Zijn populariteit is sindsdien gedaald en brandstofsubsidies werden hersteld na een energieschok door het conflict met Iran. Dat besluit heeft de dollarobligaties van het land de afgelopen maanden onder druk gezet.
Het tanende enthousiasme werpt een schaduw over de Braziliaanse verkiezingen. Polina Kurdyavko, hoofd opkomende markten bij RBC BlueBay Asset Management, zei dat een strakke begrotingsfocus dubbele cijfers aan rendement kan opleveren voor Braziliaanse risicobeleggingen in de komende twaalf maanden. Ze waarschuwde dat andere politieke prioriteiten de rally kortstondig kunnen maken.
In Peru is de goedkeuring van president Keiko Fujimori enkele maanden na haar aantreden sterk gedaald door zorgen over economie en criminaliteit. Argentinië vormt een volgende test op korte termijn: de afnemende steun voor Javier Milei bijna een jaar voor de volgende presidentsverkiezing heeft de rendementen op staatsobligaties weer in dubbele cijfers geduwd, wat zorgen weerspiegelt over ongelijke groei, een zwakke arbeidsmarkt en de effecten van bezuinigingen op kiezers.
Het is te vroeg om te concluderen dat kiezers in de hele regio economische orthodoxie of marktgerichte hervormingen eisen. Beleggers zoeken een combinatie van betere fiscale prestaties en politieke stabiliteit, en ik denk dat we daar nog geen bewijs voor hebben.