Netflix lanceert vrijdag 29 mei de documentaire in afleveringen getiteld 'Rafa'. De productie blikt terug op het laatste jaar van de carrière van de Mallorquinse tennisser en combineert beelden van zijn strijd tegen blessures met flashbacks van zijn twee decennia aan de top en herinneringen aan zijn jeugd.

Uren voor de voorpremière in Madrid sprak Rafa Nadal met MARCA in een hotel in de hoofdstad en beantwoordde zonder omwegen vragen over het ervaren van zijn leven voor de camera.

Nadal toont zijn realiteit zonder filters

De tennisser legde uit dat hij al gewend was aan de aanwezigheid van camera's, al erkende hij dat zijn directe omgeving er langer over deed om te wennen. Dat was precies een van de redenen waarom hij soortgelijke voorstellen tot het einde van zijn professionele loopbaan afwees.

Over de inhoud benadrukte Nadal dat de documentaire niet wil herhalen wat al bekend is. 'Mijn verhaal is al verteld en week na week te zien op toernooien gedurende twintig jaar. Een verhaal over succes zou geen zin hebben. Ik moest iets anders vertellen', zei hij.

De oorsprong van alle blessures: de voet en de zooltjes

De documentaire toont op rauwe wijze de fysieke problemen die de tennisser vanaf het begin van zijn carrière vergezelden. Nadal onthulde dat alles begon met een blessure aan de voet die met zooltjes werd verholpen, maar die oplossing het hele lichaam ontregelde en klachten op meerdere plekken veroorzaakte.

Hij herinnerde eraan dat hij in 2005, op slechts negentienjarige leeftijd, al dacht dat zijn carrière binnen enkele maanden voorbij kon zijn. Toch stelde de beslissing om met pijn door te spelen hem in staat zijn loopbaan nog twee decennia te rekken.

De dunne lijn tussen juist en onjuist

Een van de zwaarste momenten in de documentaire toont hoe een arts in New York hem voor het toernooi van Indian Wells in 2012 adviseerde niet te spelen vanwege het risico zijn carrière te beëindigen. Nadal besloot toch te spelen en stelt nu dat die keuze hem meerdere Grand Slams opleverde.

De tennisser verduidelijkte dat hij de volledige controle over het gebruik van ontstekingsremmers nam. 'Op een gegeven moment zei ik: vanaf nu bepaal ik zelf wanneer ik ze neem en hoeveel ik neem', legde hij uit. Die autonomie kostte hem twee perforaties in de darmen, maar zonder die keuze zou zijn carrière er heel anders hebben uitgezien.

De komst van Carlos Moyá en de psychiatrische ondersteuning

Nadal ontkende dat een psychiater hem rechtstreeks adviseerde Carlos Moyá toe te voegen aan zijn team. Hij vertelde dat hij in 2015 een moeilijk jaar doormaakte waarin hij emotioneel de controle verloor, zowel op als buiten de baan. Na een psychologe en daarna een psychiater te hebben geraadpleegd, kreeg hij medicatie die hem stap voor stap hielp.

De komst van Moyá kwam voort uit de behoefte aan extra impuls in het team. Het was niet de bedoeling Toni Nadal te verdringen, maar na verloop van tijd deed zijn oom een stap opzij. De tennisser hoorde dat besluit via de pers en erkende dat het geen prettig moment was, al bleven de familiebanden intact.