Quentin Tarantino prijst Sergio Leone's 'A Fistful of Dollars' als geboorte van de moderne cinema op Prime Video

De klassieker uit 1964 start de Dollars-trilogie en geeft de western een nieuwe vorm met Clint Eastwood en Ennio Morricone

Quentin Tarantino heeft films die zijn eigen stijl hebben gevormd al lang geprezen. De gevierde regisseur vestigt nu opnieuw de aandacht op Sergio Leone's western uit 1964 A Fistful of Dollars, die onlangs beschikbaar kwam voor Prime Video-kijkers.

Tarantino noemt A Fistful of Dollars het begin van de moderne filmkunst

Leone's film opende de Dollars-trilogie, die ook For a Few Dollars More en The Good, the Bad and the Ugly omvat. De drie films maakten de spaghetti-western populair en veranderden de manier waarop filmmakers het genre benaderden. Leone, componist Ennio Morricone en ster Clint Eastwood creëerden een stijlvolle, zelfverzekerde visie die nieuwe maatstaven zette.

Tijdens de vertoning ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan op het Filmfestival van Cannes beschreef Tarantino de film als de geboorte van de moderne filmkunst. Hij merkte op dat regisseurs vanaf deze film genreverhalen met grootschalige ambitie gingen behandelen.

Elke regisseur die ooit genreverhalen maakte, had het grootse idee om ze groter dan het leven te presenteren. Dat begon vijftig jaar geleden.

— Quentin Tarantino, opmerkingen bij het vijftigjarig bestaan in Cannes

Eastwoods Man with No Name herdefinieert de held van de western

Eastwood speelt een mysterieuze vreemdeling die arriveert in de corrupte grensstad San Miguel. Twee rivaliserende families strijden om de macht en de vreemdeling zet hen tegen elkaar op voor eigen gewin. Het verhaal is gebaseerd op Akira Kurosawa's Yojimbo.

Anders dan de rechtlijnige helden uit eerdere westerns zoals die van John Wayne, blijft Eastwoods personage zwijgzaam, toont weinig emotie en handelt alleen als het hem uitkomt. Deze antiheld-aanpak beïnvloedde latere figuren als Snake Plissken, Mad Max, John Wick en The Mandalorian.

Morricone's score tilt muziek op tot gelijkwaardige partner in het vertellen

Morricone's muziek doet meer dan de actie begeleiden. Ritmisch gefluit, zweepslagen en spookachtige vocale effecten veranderen de stoffige stad in een mythische ruimte. Schietpartijen en emotionele momenten synchroniseren direct met de score, waardoor muziek een drijvende kracht wordt in plaats van achtergrond.

Tarantino heeft de hele Dollars-trilogie de grootste prestatie in de filmgeschiedenis genoemd. Tweeënzestig jaar na de release voelt A Fistful of Dollars nog steeds vernieuwend, ondanks talloze navolgers.

Tags bij dit artikel