Prins Harry heeft de virtuele klas betreden met een openhartig nieuw aanbod op MasterClass. De hertog van Sussex gaat in gesprek met neurowetenschapper dr. Mary-Frances O’Connor over het onderwerp Redefining Grief: Building Resilience Through Loss.
De sessie ging deze week van start en begint met de hertog die zegt: “Let’s fucking go.” Het gesprek put rechtstreeks uit zijn eigen ervaringen met verlies, te beginnen met het overlijden van zijn moeder in 1997 toen hij nog maar twaalf jaar oud was.
Prins Harry vertelt hoe hij niet huilde toen hem het nieuws over het overlijden van prinses Diana werd verteld en pas tijdens haar begrafenis instortte. Hij bleef bijna twee decennia daarna stoïcijns, overtuigd dat zwijgen gelijkstond aan kracht. “Het was een twaalfjarige jongen die geen toestemming had om in te storten en geen handleiding had voor hoe hij moest helen,” zegt hij.
Hij beschrijft hoe hij zijn toevlucht nam tot militaire dienst als afleiding en twee uitzendingen naar Afghanistan voltooide. De adrenaline van de strijd hield het verdriet op afstand, tot zijn terugkeer na de tweede missie in 2013, toen onderdrukte emoties zich uitten in paniekaanvallen en lichamelijke klachten tijdens alledaagse bezigheden.
Het keerpunt kwam eind 2019 toen prins Harry, zijn vrouw Meghan Markle en hun zoon Archie tijdelijk naar Canada verhuisden. Ver weg van de stressvolle koninklijke omgeving ervoer hij een plotselinge adrenalinecrash die leidde tot een depressie van twee weken. “Ik voelde dat ik niet kon functioneren zonder adrenaline,” vertelt hij.
Die periode ging vooraf aan de aankondiging van het paar dat ze begin 2020 zouden terugtreden als senior koninklijke leden. Prins Harry reflecteert ook op de publieke uitbarsting na het overlijden van zijn moeder, toen hij en zijn broer prins William rouwenden begroetten wier handen nat waren van de tranen.
Tegenwoordig vindt prins Harry balans door de tijd weg van zijn vrouw en kinderen te beperken tot maximaal tien dagen. Hij schrijft het familieplezier en zinvol werk in de geest van zijn moeders nalatenschap toe aan zijn vooruitgang. “Alles wat ik doe, alles waar ik mijn energie in steek, hoop ik dat mijn moeder daar trots op zou zijn,” zegt hij.
Als ik terug kon gaan en een moment met mijn jongere zelf kon hebben, zou het zijn om de twaalfjarige Harry een knuffel te geven en hem te vertellen dat alles goed komt.
De les bouwt voort op thema’s die prins Harry eerder behandelde in zijn memoir Spare uit 2023. Het biedt kijkers praktische inzichten in het verwerken van verdriet, gebaseerd op zowel persoonlijke getuigenissen als het wetenschappelijke onderzoek van O’Connor.