President Andre Curtis, het terugkerende personage uit Rick and Morty ingesproken door Keith David, staat centraal in een nieuwe tiendelige spinoffserie op Adult Swim. Gemaakt door Dan Harmon en James Siciliano volgt de serie de president die excentrieke vigilante missies prioriteert boven conventioneel bestuur.
Rick and Morty bereikte in 2017 het hoogtepunt van zijn culturele impact en trok intense fanhype die soms te ver ging. De serie zelf leverde in de sterkste periodes inventieve en onvoorspelbare verhalen. Daarentegen zijn de recente seizoenen inconsistent geworden, waardoor veel kijkers afhaken zonder veel te missen.
Tegen deze achtergrond komt een spinoff rond President Curtis op een minder gunstig moment. Het personage verscheen eerder in de moederreeks zonder een volledig eigen identiteit of wereld te ontwikkelen.
De openingsaflevering draait om een poging van de CIA om verborgen beelden van de maanlanding terug te halen die verband houden met een geheim uit de Kennedy-tijd. Het introduceert het team van de president maar slaagt er niet in hen memorabel te maken. Curtis kondigt aan dat hij Paul Bunyan heeft gedood, hier heruitgevonden als een kannibalistische reus, en zet daarmee de toon voor avonturen met historische inslag.
De bijrollen omvatten O’Doyle, een half-leprechaun geheime dienstagent gespeeld door Jim Rash, en Banks, de nieuwe stafchef vertolkt door Stephanie Beatriz, die cybernetische neurale aanpassingen bezit. De pilot laat beide personages onderontwikkeld en het uitgangspunt onduidelijk.
De daaropvolgende afleveringen verbeteren merkbaar en leveren scherpere comedy en strakkere verhalen. Curtis gaat achter bedreigingen aan die te maken hebben met Amerikaanse folklore en burgerlijke geschiedenis die de hoofdserie Rick and Morty meestal links laat liggen. Hoogtepunten zijn een aflevering rond O’Doyle’s moeder en de diefstal van goud uit Fort Knox, plus een flashback die Banks’ aanpassingen verkent.
Terugkerende elementen zoals het spook van Abe Lincoln en Amelia Earhart krijgen een sterkere uitwerking. Het seizoen legt de basis voor doorlopende verhaallijnen en bevat aftitelingsliedjes die consistent voor lachmomenten zorgen.
De serie vermijdt grotendeels scherpe commentaar op de hedendaagse politiek of het reilen en zeilen in Washington. In plaats daarvan leunt het op meta-grappen over televisieconventies en spinoffs. Curtis zelf mist een duidelijke ideologie or persoonlijkheid, afgezien van een stille melancholie die David effectief overbrengt.
De serie haalt nooit de conceptuele hoogte van de vroege Rick and Morty-seizoenen, maar vermijdt de valkuilen van de andere recente spinoff Stuart Fails to Save the Universe. Na het ongelijke begin vindt President Curtis een werkbaar ritme dat met extra seizoenen verder kan verbeteren.