Brits premier Andy Burnham heeft een duidelijke breuk aangekondigd met het economische kader dat onder Margaret Thatcher is opgezet. In een toespraak op het recente congres van de Labour Party schetste Burnham plannen voor meer staatsbetrokkenheid bij essentiële diensten en sterkere regionale autoriteit, waarmee hij de weg vrijmaakt voor een mogelijke ommekeer van het beleid dat Groot-Brittannië sinds eind jaren zeventig heeft gevormd.
Toen Thatcher in 1979 premier werd, worstelde het land met stagnatie, stijgende inflatie en wijdverbreide stakingen die bekendstaan als de winter of discontent. Haar regering reageerde met de privatisering van staatsbedrijven zoals nutsbedrijven, het inperken van de invloed van vakbonden en het openstellen van financiële markten voor meer concurrentie.
Die maatregelen zorgden voor blijvende verschuivingen. Deïndustrialisatie trof veel regio’s hard, de werkloosheid steeg en de bevoegdheden van lokale overheden namen af. Critici wezen toen en later op de maatschappelijke kosten, maar de kern van de aanpak bleef bestaan onder opeenvolgende regeringen.
Burnhams agenda, informeel aangeduid als Manchesterism, richt zich op het terugdraaien van de privatisering van belangrijke nutsbedrijven, waar bestuurders kritiek krijgen op hoge salarissen terwijl de dienstverlening achteruitgaat. De premier wil ook meer besluitvorming terugbrengen naar de regio’s.
De publieke onvrede over geprivatiseerde bedrijven is de afgelopen jaren toegenomen, wat ruimte creëert voor de voorgestelde veranderingen. Zelfs gedeeltelijke hervormingen doorvoeren brengt echter aanzienlijke kosten met zich mee in een omgeving met hoge langetermijnrentes voor overheidsleningen die sinds de vorige eeuw niet meer zijn voorgekomen.
Met beperkte fiscale ruimte moet Burnham afwegen hoe hij de nieuwe koers financiert. Hogere belastingen, extra leningen of een combinatie daarvan liggen op tafel terwijl zijn regering bepaalt hoe ver en hoe snel ze wil gaan.
Een mini-documentaire van Bloomberg Originals onderzoekt deze afwegingen, de obstakels bij het terugdraaien van vier decennia beleid en de mogelijke uitkomsten als de premier erin slaagt een andere koers te varen.