Pogacar bezegelt zijn vijfde Tour en denkt al aan de zesde met Del Toro

De Sloveen arriveert na de eindzege in het perscentrum en deelt de terugkeer met zijn Mexicaanse ploegmaat in een gebaar van verbondenheid

Parijs trilde nog na van de feestvreugde na de finish van de Tour de France, maar Tadej Pogacar bewaarde de rust van de leider. Het was al na half tien toen de vijfvoudig winnaar zich meldde in het Centre Sportif Jacqueline Auriol, aan de allée Louis-de-Funès. Remco Evenepoel was net gefinisht en de laatste beslissende etappe door Montmartre lag al enkele uren achter de rug.

De Sloveen had de zege al gevierd met zijn partner Urska Zigart, maar er stonden nog verplichtingen op het programma. Vijf Tours, vijf vingers in de lucht. De delegatie van UAE Team Emirates arriveerde in twee auto’s. In de eerste zat Isaac del Toro, de Mexicaan die in zijn debuutjaar direct derde werd in het klassement en de witte trui veroverde.

In de tweede auto verscheen Pogacar, nog met de gele trui aan na een slotrit van één uur, achtenvijftig minuten en negenenveertig seconden. Douchen had hij niet meer gedaan, maar hij rook al naar aftershave en volbracht succes.

De voorpagina die de wens werkelijkheid maakte

Bij de ingang stond het team van MARCA te wachten. Jean-François Quénet, beter bekend als Jeff, regelde de ontmoeting. Pogacar bleef staan bij de voorpagina met een foto van hem in de gele trui en een zin die hij elf dagen eerder in Vichy had uitgesproken: “Het vijfde Tour winnen zou enorm veel voor me betekenen”.

De kampioen bekeek de cover, grijnsde breed en keek naar zijn hand. “Klaar”, zei hij. Van droom naar werkelijkheid. Daarna knikte hij en liep het gebouw in om drie verdiepingen hoger de perszaal te bereiken, waar meer dan honderd journalisten op hem wachtten.

Doel bereikt en blik op de toekomst

“Voor mij was het een doel om vijf Tours te hebben en tot die club toe te treden. Nu is dat doel bereikt”, verklaarde hij tegenover de media. Toch wilde hij niet bij vijf blijven. “Volgend jaar kom ik terug om opnieuw te winnen”, kondigde hij aan en maakte daarmee duidelijk dat de zesde Tour al op zijn planning staat.

Over een mogelijke deelname aan de Vuelta liet hij de deur open, maar zonder toezeggingen: “Als de Vuelta morgen begon, zou ik niet meedoen. Ik heb nog geen besluit genomen”. Ook herhaalde hij zijn wens om Parijs-Roubaix te winnen, al zou het geen ramp zijn als dat niet lukt.

Steun voor Del Toro en het slotgebaar

Joxean Fernández Matxín, directeur van de emiratische ploeg, prees het dagelijkse werk van Pogacar: “Duizenden kilometers, uren van opoffering, stille concessies en een gezonde obsessie om elke dag beter te worden”. De Sloveen zelf noemde de momenten met Isaac del Toro, vooral in Barcelona en op de Alpe d’Huez, als de meest emotionele van deze Tour.

Del Toro gaf het compliment terug: “Als ik één procent bereik van wat hij heeft gepresteerd, ben ik al tevreden”. Na de persconferentie was het de bedoeling dat iedereen apart terugging, maar Pogacar greep in en vroeg zijn ploegmaat om samen met hem in dezelfde auto te stappen.

De vijfvoudig winnaar en de jonge Mexicaan verlieten samen het sportcentrum richting hotel Mercure Parijs Centre Tour Eiffel. Parijs vierde nog feest, maar in die auto zat het meest veelzeggende beeld van deze editie: de leider en zijn ploegmaat, de winnaar en de renner die hij drie weken lang had geholpen groeien.

Tags bij dit artikel