David Carson’s speelfilm uit 1994 Star Trek Generations introduceerde de Nexus, een raadselachtig energielint dat door de ruimte zweeft en geselecteerde individuen meeneemt naar een tijdloos pocketuniversum. De film draait om twee captains die decennia uit elkaar in dit rijk belanden en elkaar daar ontmoeten, wat vragen oproept over waarom ze juist op het moment terugkeren dat nodig is om een schurk te confronteren.
In het verhaal verdwijnt admiraal James T. Kirk in 2293 in de Nexus. Kapitein Jean-Luc Picard volgt in 2371 tijdens zijn gevecht met de geobsedeerde wetenschapper Dr. Tolian Soran. Eenmaal in de Nexus ontdekt Picard dat hij op elk historisch moment kan vertrekken. Toch kiest hij ervoor om slechts enkele minuten voor Soran een sterrenstelsel vernietigt terug te keren, wat leidt tot een wanhopige confrontatie op het laatste moment.
Voor veel kijkers leek die beslissing willekeurig. Met onbeperkte temporele opties beschikbaar, waarom niet uren, dagen of jaren eerder terugkeren om de dreiging met veel minder risico te stoppen? De schijnbare inconsistentie bleef een van de meest besproken narratieve gaten in de film.
Mede-scenarist Brannon Braga ging in een interview uit 1996 in Sci-Fi Universe Magazine rechtstreeks op de kwestie in. Hij bevestigde dat een geschrapte scène de reden achter Picards smalle terugkeervenster had uitgelegd.
That's one of the plot holes, unfortunately. There was a speech in the movie that explained all that [...] but we cut it. You know, it's the Prime Directive. You can't go screwing up the timeline. He can't go back to when Soran was born; the further back he goes, the more he risks. We cut the speech because it was a little too expositional and a little boring.
De ontbrekende dialoog maakte duidelijk dat Picard de temporele versie van de Prime Directive respecteerde. Te ver terugreizen bracht het risico met zich mee dat de gevestigde geschiedenis op onvoorspelbare manieren zou veranderen. Hoe verder hij ging, hoe groter de potentiële schade aan de tijdlijn die hij wilde beschermen.
Braga merkte op dat de film al meerdere narratieve inconsistenties bevatte die fans door de jaren heen hebben gecatalogiseerd. Hij beschreef de productie als vol met dergelijke hiaten die nooit volledig op het scherm werden opgelost.
Naast de timing van de uitgang wezen critici op andere elementen, waaronder de ontvoering van Geordi La Forge, het lot van Kirks stoffelijk overschot op Veridian III en de beslissing om de Enterprise-B als enig schip bij een grote crisis te tonen. De film diende ook als officiële overdracht tussen de cast van de originele serie en The Next Generation, hoewel velen vonden dat die overgang laat kwam na de release van Star Trek VI in 1991.
Ondanks de tekortkomingen blijft de film opmerkelijk omdat Kirk en Picard in één verhaal worden verenigd en omdat thema's als tijd, verlies en nalatenschap binnen de franchise worden verkend.