Masoud Pezeshkian zei tegen de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties dat Iran geen vrije doorvaart door de Straat van Hormuz toestaat zolang sancties en een Amerikaanse marineblokkade van kracht blijven. De verklaring benadrukt de uitdagingen voor eventuele nieuwe diplomatieke inspanningen met Washington ondanks recente tekenen van beweging.
De Iraanse leider benadrukte woensdag in New York dat zijn land een situatie afwijst waarin anderen profiteren van de strategische waterweg terwijl Iran, dat hij omschreef als de historische bewaker, lijdt onder wat hij noemde onderdrukkende sancties. Hij toonde zich bereid om onderhandelingen te hervatten om het bijna zeven maanden durende conflict met de Verenigde Staten te beëindigen, maar waarschuwde dat Iran niet reageert op dreigementen.
Pezeshkian herhaalde ook dat Iran geen belang heeft bij de ontwikkeling van kernwapens, maar wel het recht wil behouden om kerntechnologie na te streven voor vreedzame economische doeleinden. Zijn toespraak introduceerde verschillende voorwaarden die moeten worden vervuld voordat inhoudelijke gesprekken kunnen plaatsvinden, wat twijfel zaait over de voorlopige diplomatieke vooruitgang die eerder deze week werd gemeld.
President Donald Trump beschreef dinsdag de gesprekken tussen zijn functionarissen en Iraanse gezanten aan de zijlijn van de VN-top als zeer goed. Tegelijkertijd gebruikte hij zijn eigen toespraak om een scherpe waarschuwing uit te spreken dat hij Iran zou vernietigen tenzij Teheran een akkoord bereikt om het conflict te beëindigen.
Dit moeten Trump en anderen die ons willen intimideren begrijpen: wij zijn klaar voor dialoog, maar zij moeten begrijpen dat wij de taal van geweld niet accepteren.
Iran werd in New York vertegenwoordigd door minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi, die aan staatsmedia harde voorwaarden presenteerde voor het heropenen van de Straat van Hormuz. Belangrijke eisen zijn een onmiddellijk einde aan de Amerikaanse marineblokkade, het vrijgeven van bevroren Iraanse tegoeden en een stopzetting van de oorlog aan alle fronten, een verwijzing naar Israëls operaties tegen door Iran gesteunde groepen in Libanon.
De Verenigde Staten en Israël begonnen het conflict tegen Iran eind februari met als doel Teheran te beletten kernwapens te verwerven. De gevechten hebben de energiemarkten verstoord en het verkeer door de Straat van Hormuz ernstig beperkt, waardoor de huidige status van Iraanse nucleaire activiteiten grotendeels onbekend is.
Pezeshkian benadrukte dat vragen over het kernprogramma niet op het slagveld kunnen worden beslecht. Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio weerlegde de Iraanse kritiek door Teheran te beschuldigen van ondermijning van het internationale systeem door steun aan militante groepen in de regio.
Ik weet niet welk recht Iran heeft om iemand de les te lezen over mensenrechten of het internationale systeem als zij dat stelselmatig schenden.
De aanwezigheid van de Iraanse president in New York stelde Iran in staat zijn visie op het conflict rechtstreeks aan buitenlandse leiders voor te leggen terwijl bilaterale gesprekken doorgaan. De gesprekken tussen de VS en Iran liggen sinds juni stil nadat een eerder memorandum over het heropenen van de zeestraat mislukte. Rubio noemde de laatste contacten positief en een voortzetting van eerdere besprekingen, maar waarschuwde dat ze niet als een grote doorbraak moeten worden gezien.
Iran heeft ook afzonderlijke gesprekken gevoerd met Oman over regelingen voor de waterweg, een vitale route voor de wereldwijde energievoorziening. Een onopgelost punt betreft het voorstel van Teheran om doorvaarttarieven te heffen, waartegen de Verenigde Staten en Golfstaten zich verzetten. Het kernprogramma blijft een centraal onderwerp in toekomstige onderhandelingen, waarbij Iran volhoudt dat zijn activiteiten vreedzaam zijn terwijl Washington beperkingen eist als onderdeel van een breder akkoord.