- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De gevierde regisseur bespreekt de veerkracht van tweeuursfilms, zijn nieuwste project over familie en herinnering, en lessen uit een 36-jarige carrière op het Singapore International Film Festival.

Gevierd regisseur Peter Chan Ho-sun vertelde het publiek op het Singapore International Film Festival dat hij verwacht kunstmatige intelligentie in zijn werk op te nemen als praktische techniek, net zoals computergegenereerde beelden en special effects dat al doen, maar hij trok een duidelijke grens tegen het gebruik van ai-gegenereerde content voor het vertellen van verhalen.

Chan benadrukt de blijvende kracht van traditionele speelfilms

Bij het bespreken van zorgen over kortere aandachtsspannes bij jongere kijkers die zich aangetrokken voelen tot korte en verticale drama’s, wees Chan op tegenbewegingen zoals lange podcasts en Christopher Nolans wereldwijde promotie-inspanningen voor Oppenheimer. Hij stelde dat beide uiteinden van het spectrum tegelijk kunnen floreren, waardoor tweeuursbioscoopfilms nog lang na zijn eigen leven levensvatbaar blijven.

Chan raadde aspirant-filmmakers die met uitdagingen in de sector te maken hebben aan om zich te blijven inzetten en zei dat hij niet gelooft dat het medium zal verdwijnen ten gunste van kortere formats.

The Road Not Taken verkent alzheimer via familieverbrekingen

Chans nieuwste film, The Road Not Taken, die in Toronto in première ging, draait om een stel dat een echtscheidingsprocedure doorloopt die wordt bemoeilijkt door de vroege alzheimer van de vrouw. Het verhaal wisselt tussen het heden en de vroege romance van het stel, terwijl spanningen met een strenge grootvader en hun gen-z-dochter worden meegenomen.

De Engelse titel is ontleend aan een gedicht van Robert Frost dat Chan als een persoonlijk motto beschreef. De Chinese titel vertaalt als Morgen wordt het beter. Onderzoek voor het project omvatte bezoeken aan een alzheimerzorginstelling in Chengdu, waar Chan een uitdrukking tegenkwam die hij nu op zijn carrière toepast: ga met de stroom mee en weet wanneer je moet stoppen.

Alles wat me helpt films te maken, verwelkom ik. Maar ze kennen geen kunst. Films worden nog steeds door mensen gemaakt.

Carrièrehoogtepunten en reflecties op de Hongkongse cinema

Bij de dertigste verjaardag van Comrades: Almost a Love Story herinnerde Chan zich hoe de film, gemaakt toen hij 34 was, Hongkong tussen 1985 en 1995 vastlegde en later filmmakers in heel Azië beïnvloedde. Hij merkte op dat velen hem nog steeds vooral met dat ene werk associëren en noemde de erkenning zowel een zegen als een betovering die hij hoopt te doorbreken.

Chan besprak ook eerdere projecten zoals The Warlords, zijn grootste productie, en zijn tijd bij DreamWorks met The Love Letter. Hij beschreef de jaren negentig als het begin van de neergang van de Hongkongse cinema in plaats van het hoogtepunt en deelde lessen uit het navigeren door bedrijfsstructuren en censuur in het vasteland van China.

Een consistente draad door diverse genres

Hoewel hij vaak als genrehopper wordt gezien, merkte Chan op dat terugkerende thema’s van driehoeksverhoudingen en persoonlijke levensvragen door zijn films lopen, van zijn debuut tot The Warlords. Hij benadrukte dat elk project vragen beantwoordt die relevant zijn voor zijn levensfase, waardoor elke film aanvoelt als een voortzetting van hetzelfde innerlijke gesprek over 36 jaar.