Peio Ruiz Cabestany ontkracht de mythe: de proloog was niet de hoofdreden voor Delgado’s nederlaag in de Tour 1989

De oud-renner stelt dat de ploegentijdrit de dag erna meer schade toebracht dan de 2 minuten en 40 seconden die in Luxemburg verloren gingen.

Bijna vier decennia lang heeft het beeld van regerend kampioen Pedro Delgado die te laat arriveert bij de starthelling van de proloog van de Tour de France 1989 in Luxemburg dat moment bepaald. Perico verloor 2 minuten en 40 seconden nog voordat hij ook maar één trap maakte en de vergissing werd gezien als het moment waarop hij de koers weggooide.

Peio Ruiz Cabestany, destijds ploeggenoot van Delgado, verwerpt die versimpelde lezing. De oud-renner vindt het incident relevant, maar het verklaart volgens hem niet waarom Perico er niet in slaagde zijn zege van 1988 te prolongeren.

De ploegentijdrit bracht een grotere klap toe

"Het verhaal luidt dat hij een vergissing maakte, dat zijn horloge niet goed liep en dat hij daardoor verloor. Onzin", zei Cabestany woensdag tijdens de presentatie van zijn boek. Zijn analyse richt zich op wat de dag erna gebeurde. "Hij verloor omdat de ploegentijdrit volgde en als je de tijden bekijkt, verloren ze daar veel meer dan in de proloog."

De cijfers ondersteunen zijn betoog. Het team Reynolds eindigde als laatste van de 22 ploegen in de 46 kilometer lange ploegentijdrit in Luxemburg. De Super U van Laurent Fignon won in 53:48, terwijl de Spaanse formatie 4 minuten en 32 seconden verloor. Delgado had bovendien moeite om het tempo van zijn ploeggenoten te volgen en het team moest op hem wachten.

Dat resultaat betekende een tweede dreun na de vertraging in de proloog. Cabestany plaatst daar precies het verschil tussen de populaire herinnering en wat er werkelijk op de weg gebeurde. De achterstand van Perico zorgde voor een onvergetelijk beeld en een perfect krantenkop, maar de ploegentijdrit, minder spectaculair, richtte sportief gezien meer schade aan.

Ze verloren vier of vijf minuten. Is dat de schuld van Perico of van het team, dat de tijdrit niet wist te rijden?

— Peio Ruiz Cabestany, Boekpresentatie

Een opmerkelijke inhaalrace die niet genoeg was

De eindklassering voegt nog meer nuances toe aan het debat. Delgado reed ondanks de slechte start een sterke inhaalrace en werd derde in Parijs, op 3:34 van Greg LeMond, die de Tour met slechts acht seconden voorsprong op Fignon won.

Na twintig etappes stond Perico nog maar 2:28 achter Fignon. Hij had een groot deel van de verloren tijd goedgemaakt en was weer in de strijd met de besten, nadat hij de editie met een flinke achterstand was begonnen.

De mythe van de klok versus de sportieve realiteit

Daarom weigert Cabestany de Tour te reduceren tot een horloge en een late aankomst. Zijn stelling ontneemt de proloog niet alle verantwoordelijkheid en beweert ook niet dat Delgado zonder die 2:40 zou hebben gewonnen. Het verdere verloop van de koers zou anders zijn geweest. Wel legt hij de nadruk op een veel minder herinnerd moment: Reynolds verloor 4:32 in de ploegentijdrit de dag erna, bijna twee minuten meer dan Perico in de proloog cadeau gaf.

De mythe beweert dat Pedro Delgado de Tour de France 1989 verloor omdat hij niet op de klok keek. Ruiz Cabestany biedt een andere lezing: het echte probleem ontstond toen de klok al tikte.