Pedro Horrillo kent de Tour de France vanuit meerdere invalshoeken. Hij reed de koers als prof en volgt hem nu van dichtbij als gast van de organisatie, met een bevoorrecht zicht op het peloton.
Zijn oordeel over het algemeen klassement is helder: Tadej Pogacar heeft de overwinning vrijwel binnen. “Ik zie het net als iedereen. De eerste plaats is volgens mij, behalve een ramp, al beslist”, zei de oud-renner tegen MARCA.
Met de zege van Pogacar bijna zeker, verschuift de aandacht naar de ereplaatsen. Isaac del Toro, de Mexicaan die tot de grote verrassingen van deze editie behoort, geldt als een van de favorieten voor de tweede plaats.
“Op dit moment zie ik Isaac del Toro als tweede”, aldus Horrillo. De oud-renner noemt ook Jonas Vingegaard als serieuze kandidaat voor het tweede podiumtreetje.
De tweevoudig Tour-winnaar leed op de Tourmalet zowel sportief als psychologisch een flinke tegenvaller. Horrillo wil hem echter niet afschrijven en vertrouwt op zijn veerkracht.
Ik zie Vingegaard helemaal niet verslagen. Hij is een kampioen die al eerder heeft laten zien dat hij uit moeilijke situaties kan komen.
Dankzij zijn ervaring bij de oude Rabobank-structuur, de voorloper van het huidige Visma | Lease a Bike, vertrouwt Horrillo erop dat de Nederlandse ploeg zal herstellen. “Naast de fysieke strijd is er ook een psychologische. De klap die Tadej hem op de Tourmalet gaf, heeft hem geraakt, maar ik ken mensen in het team en ik denk dat hij zich herstelt en gaat vechten”, voegde hij eraan toe.
Met de gele trui vrijwel uitgedeeld, verwacht Horrillo dat de aantrekkingskracht van de Tour de France vooral ligt bij de strijd om de overige plaatsen, de ontsnappingen en de etappezeges.
“De hoofdstrijd gaat om de andere twee podiumplaatsen. Er zijn veel nevengevechten en de strijd om de etappes blijft, maar in het algemeen klassement is volgens mij alles al beslist”, concludeerde hij.
De oud-Rabobankrenner geeft toe dat hij soms terugverlangt naar het peloton. Elke dag fietst hij nog ongeveer een uur met de gasten, maar het comfort van de auto herinnert hem eraan dat zijn profcarrière voorbij is.
“Soms zou je graag aan de andere kant van de barrière staan. Maar als je de temperatuur in de auto ziet, hoe lekker het gaat met de airco en dat je iets kouds bij de hand hebt, denk je: ‘Mijn tijd is voorbij en wat voel ik me hier goed’”, besloot hij met een glimlach.