Na decennia voor de camera's als interviewster, Paula Vázquez wisselde van rol en werd de hoofdpersoon van een diepgaand gesprek in het programma 'El perro andaluz' van RTVE. In dat interview vertelde de presentatrice hoe een depressie haar tot het uiterste dreef en hoe ze die overwon.
Vázquez legde uit dat ze jarenlang leerde haar onbehagen te verbergen. 'Met de jaren leerde ik het stil te houden en te verbergen. Ik had een depressie, de sterftecijfers komen na die van kanker', zei ze. Volgens haar was het zwijgen de belangrijkste factor die de situatie verergerde.
De tv-presentatrice benadrukte dat het besluit om het publiekelijk te vertellen een keerpunt betekende. 'Ik vond het belangrijk om het te vertellen toen ik kon. Toen ik de tools had om hulp te vragen. Niemand heeft ons geleerd om hulp te vragen', stelde ze. Ze verbond het onderwerp ook met het feminisme: 'Als we het over feminisme hebben, hebben we het niet tegen mannen, maar over een patriarchaat'.
De presentatrice reflecteerde op de tijd die iedereen nodig heeft om emoties te delen. Ze noemde een video van een voetballer die door emotie over het WK niet naar de camera kon kijken en wees erop dat het idee dat mannen geen gevoeligheid mogen tonen bijdraagt aan het feit dat zij zeven keer vaker zelfmoord plegen dan vrouwen. 'Je moet het bespreken en verwerken', adviseerde ze.
Bij het bespreken van haar vertrek uit de televisie was Vázquez duidelijk: 'Er was een zeer belangrijke lastercampagne en ik had er genoeg van. De pesterijen waren meedogenloos en niemand steunde me, integendeel'. Ze voegde toe dat ze nog steeds negatieve reacties krijgt, ook van vrouwen in vergaderingen die dingen over haar zeggen die ze als meldwaardig beschouwt.
Om zichzelf te beschrijven, herinnerde de presentatrice zich een jeugdherinnering in Ferrol: 'Ik heb nooit durven stelen. Als kind probeerde ik met een vriendin in een winkelcentrum in Ferrol een pen met een klein bord te stelen. We werden zo zenuwachtig dat we het pakten en op een andere plank zetten'.