Paula Badosa, geboren in New York in 1997 en al jaren woonachtig in Dubai, straalt nu een vernieuwde en serene uitstraling uit. De Spaanse tennisster spreekt met MARCA vanuit haar basis in de Verenigde Arabische Emiraten en toont zich enthousiast na het doorstaan van moeilijke periodes in haar carrière. Haar recente benoeming tot ambassadeur van Laureus markeert een stap verder dan puur tennis.
De nieuwe rol stelt haar in staat om verder te kijken dan de resultaten op de baan. Badosa legt uit dat ze al langer wilde aansluiten bij de stichting omdat ze het essentieel vindt dat sporters sociale doelen steunen. Ze benadrukt het werk van Laureus met de nieuwe generaties en herinnert aan haar eerdere ervaringen in New York, die haar diep hebben geïnspireerd.
Voor de speelster fungeert sport als een helend instrument. In haar eigen geval heeft ze openlijk gesproken over mentale gezondheid en benadrukt ze hoe de discipline, veerkracht en emotionele beheersing die tennis biedt, cruciaal zijn op dat vlak.
Badosa keert volgende week terug in het toernooi van Osaka, waar ze de laatste drie evenementen van de Aziatische tour speelt. Ze toont zich optimistisch en wil het jaar goed afsluiten om 2027 met ambitie aan te pakken. Anders dan in voorgaande seizoenen is ze er dit jaar in geslaagd een goed fysiek niveau te behouden ondanks de opgebouwde blessures.
Momenteel op plaats 58 in de wereld erkent de tennisster dat het haar frustreert niet hoger te staan, al accepteert ze dat consistentie ontbrak. Haar directe doel is om de top 32 te naderen om als geplaatste speelster aan het Open de Australia deel te nemen. Toch benadrukt ze dat in de Grand Slams elk resultaat mogelijk is als je in goede vorm bent.
Ze wordt volgende maand 29 en houdt haar ambitie om een groot toernooi te winnen onverminderd overeind. Ze beschouwt dit als haar belangrijkste doel tot de dag van haar afscheid, of dat nu op 29-, 35-jarige leeftijd of later is. Ze typeert zichzelf als iemand die hoge doelen nodig heeft om gemotiveerd te blijven.
De recente deelname van Spanje aan de eindfase van de Billie Jean King Cup, waarin de halve finales werden bereikt, stemt haar zeer tevreden. Toch ziet ze olympisch goud als de grootste droom voor elke sporter.
Badosa geeft toe dat ze soms nadenkt over hoe ver ze gekomen zou zijn zonder zoveel blessureonderbrekingen. Toch kiest ze ervoor zich te richten op wat ze heeft bereikt: terugkeren naar de topposities na maanden zonder competitie. Ze toont zich positief en overtuigd dat er nog veel moois in het verschiet ligt in het tennis.
Over de huidige stand van het vrouwen tennis merkt ze op dat het niveau in de top sterk is geëvenaard, met twintig tot dertig speelsters van zeer hoog niveau. Ze wijst op periodes van dominantie door Iga Swiatek en Aryna Sabalenka, al is het huidige veld competitiever dan in het tijdperk van de Big Three bij de mannen.
Ze onderhoudt een hechte band met Sabalenka, die ze recent steunde tijdens een dip. Beiden wisselen advies uit en delen een gezonde vriendschap die zeldzaam is onder directe rivalen.
De speelster erkent dat ze nog steeds erg gepassioneerd en emotioneel is op de baan, maar intensief heeft gewerkt aan het beheersen van gevoelens. Ervaring en leeftijd hebben haar in staat gesteld nederlagen met meer afstand te analyseren zonder ze overmatig te dramatiseren.
Wat betreft kritiek op sociale media heeft ze geleerd afstand te nemen. Ze neemt niet alles persoonlijk en richt zich op de boodschappen van haar team. Ze begrijpt dat dit bij de sport hoort en dat veel reacties meer over andermans frustraties gaan dan over gefundeerde oordelen.