Paul Seixas bezwijkt onder krampen in het WK van Montreal en bekritiseert zichzelf hard

De jonge Fransman, grote hoop van de selectie, eindigde als 15e na te hebben geleden in de laatste ronde ondanks het harde werk van zijn ploeggenoten.

Paul Seixas arriveerde op het WK in Montreal als een van de grote hoopvolle renners van Frankrijk. Gedurende een groot deel van de wedstrijd verliep alles volgens plan voor de Franse ploeg, die vanaf het begin een hoog tempo opzette en de jonge renner in de kopgroep hield.

De Franse inspanning begon twaalf ronden voor het einde merkbaar te worden toen Bruno Armirail versnelde en het peloton begon te krimpen. De vlucht verloor snel terrein en Seixas reed alleen verder op meer dan zeventig kilometer van de finish.

Het Franse tempo treft ook de eigen leider

Remco Evenepoel, die twaalfde werd na moeilijkheden te hebben ondervonden, wees op de intensiteit die Frankrijk oplegde: "Het was een heel vreemde wedstrijd door het hoge tempo dat Frankrijk opzette. Misschien hebben ze daarmee ook hun eigen leider kapotgemaakt."

Seixas doorstond de eerste selectie en arriveerde met reële medaillekansen in de beslissende kilometers. Toch kwamen de krampen op in de laatste ronde terwijl hij Brandon McNulty achtervolgde.

Het was een wedstrijd voor sterke renners en voor mij was hij perfect. Het is een enorme teleurstelling. Mijn ploeggenoten hebben alles gegeven zodat ik een goed resultaat kon halen en dit is een mislukking.

— Paul Seixas, Uitspraak aan L'Équipe na de wedstrijd

Strenge zelfkritiek van de Franse renner

De Fransman toonde zich bijzonder hard voor zichzelf en noemde het probleem een beginnersfout. "Ik heb nog nooit krampen gehad op de fiets. Ik ben teleurgesteld in mezelf, maar het is wat ik verdien. Mijn ploeggenoten hebben fantastisch werk geleverd. Zij verdienen geen leider als ik."

Seixas schreef de krampen mogelijk toe aan de hydratatie, hoewel hij geen duidelijke verklaring vond. Hij hield vol tot het einde met het oog op de inspanning van zijn ploeggenoten en finishte als vijftiende, 2:47 achter Brandon McNulty, die wereldkampioen werd na een aanval op 33 kilometer.

Frankrijk blijft zonder medaille ondanks dominante rol

Het eindresultaat stond in schril contrast met de dominante rol die Frankrijk een groot deel van de dag speelde. De ploeg had mannen en tempo ingezet ten gunste van Seixas, wat de renner uiteindelijk opbrak. "Het is extreem frustrerend om zo te eindigen na al dat werk. Het is mijn schuld en ik ben enorm teleurgesteld in wat ik heb gedaan."

De teleurstelling was nog vers toen Seixas de media te woord stond in Montreal. Frankrijk keerde zonder medailles terug na een groot deel van het werk te hebben verzet en de leider erkende dat hij tijd nodig zal hebben om het verlies te verwerken. "Op dit moment is het moeilijk om mezelf te troosten. Je kunt niet zomaar een blad omdraaien na zoiets. Ik heb tijd nodig."

Tags bij dit artikel