- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Acteur en regisseur vertellen hoe een streng telefoonverbod op de première van het New York Film Festival het ensemble hielp de samenwerking uit de jaren tachtig na te bootsen in de film over een klimaatverklaring voor het Congres.

Paul Rudd speelt de moderator in “A Statement”, de nieuwe film van Oscarwinnaar Tom McCarthy. Het verhaal speelt zich af in een badplaats in Florida in 1980, waar twintig experts een weekend lang debatteren over een rapport aan het Congres over koolstofdioxide-uitstoot en de gevolgen voor het klimaat.

Rudd omarmt telefoonvrije omgeving tijdens opnames

Rudd liet zijn smartphone tijdens de hele productie in zijn trailer liggen, een gewoonte die hij al jaren aanhoudt. Hij noemt telefoons verslavende apparaten die isolatie en bredere maatschappelijke problemen in de hand werken.

I don’t go to sets with a phone. I haven’t done that for a while now. It’s important to put it down. Anytime. They’re horrible things. I’m addicted to it like everybody else. They’re facilitating our own destruction.

McCarthy voerde een streng telefoonverbod in voor de hele productie. Daardoor werden de castleden, onder wie ook Paul Giamatti, Tatiana Maslany en John Turturro, aangemoedigd om direct met elkaar in gesprek te gaan. Rudd merkte dat de aanpak meer aanvoelde als een toneelstuk dan als een gewone filmopname.

Castleden zeggen dat verbod samenwerking uit het pre-digitale tijdperk herleefde

Rudd reflecteerde op hoe mobiele telefoons alledaagse interacties hebben veranderd. Zonder telefoons moesten de acteurs met elkaar praten en contact maken op een manier die vertrouwd aanvoelde uit eerdere tijden, zeker terwijl ze in kostuum rondliepen voor de setting in 1980.

The world has changed since cell phones have existed. We don’t look at each other or talk to each other quite the same way. Now, we were forced to really spend time with each other and talk. Working on a movie set in 1980, we’re dressed in a certain kind of way. It felt like, ‘Oh, yeah. I remember this. This feels like it used to feel when people sat around and spoke to one another.’

Amy Ryan prijst rijkere samenwerking zonder afleiding

Amy Ryan, die een personage speelt dat in het hoogtepunt van het verhaal een cruciale waarschuwing geeft, riep andere filmmakers op om soortgelijke regels in te voeren. Ze merkte dat de afwezigheid van notificaties en eindeloos scrollen zorgde voor meer focus en spontane gesprekken tijdens de pauzes.

What happens is there’s a five-minute break and people are connected. ‘Hey, what are you doing? How’s your morning? What do you think of this scene?’ I equate it to like when you quit sugar. In three days, it’s out of your system. You don’t miss it! And hopefully, it becomes like a toy you’re gonna get sick of.

Ze voegde eraan toe dat het beleid het werk als geheel substantiëler en meer verbonden maakte.