Acteur Patrick Brammall leverde een diep persoonlijke prestatie in de Apple TV-miniserie Last Seen, waarin hij de voormalige rechercheur Ian Ridley speelt. Diens leven wordt al meer dan tien jaar bepaald door de onopgeloste verdwijning van zijn dochter Maggie. De dramaserie van zes afleveringen volgt Ian terwijl hij werkt in een noodmeldcentrale en een telefoontje krijgt dat hem ervan overtuigt dat zijn dochter nog leeft. Dit dwingt hem de ontvoerder onder ogen te komen en de gevolgen voor alle betrokkenen onder ogen te zien.
Voordat hij dieper inging op de nieuwe serie, herinnerde Brammall zich zijn ervaring met de veelgeprezen serie Evil. Hij beschreef het werken met bedenker Robert King en merkte op dat het team vaak tijdens het filmen de verhaallijnen bepaalde. Brammall waardeerde het onvoorspelbare karakter van de rol en prees zijn collega Katja Herbers als een goede vriendin en sterke actrice.
Brammall legde uit dat het vier maanden lang vasthouden van de intense emotionele toestand die Ian vereist, zorgvuldige beheersing vroeg. Hij vergeleek het proces met het op een laag pitje houden van emoties, klaar voor de camera wanneer dat nodig was, en ze daarna weer intomen tussen de takes door. De acteur zei dat hij zich sterk met het materiaal verbonden voelde en het werk zowel uitputtend als bevredigend vond.
Het personage Ian verschilt van zijn ex-vrouw Debbie, die heeft geprobeerd verder te gaan met een nieuw leven en een zwangerschap. Brammall merkte op dat Ian hoop koestert, niet alleen om zijn dochter te vinden, maar ook om een gevoel van eigenwaarde terug te krijgen na zijn falen als vader en als politieagent. Hij beschreef de rol als een die meer stilte vereiste dan zijn gebruikelijke komische rollen, waardoor innerlijke conflicten natuurlijk naar boven kwamen.
De verbroken relatie tussen het voormalige stel bood rijk dramatisch materiaal. Brammall benadrukte hoe het gedeelde trauma tot zeer verschillende reacties leidde, wat voortdurend conflict veroorzaakte, ook wanneer Ian probeert iedereen vooruit te helpen. Een cruciaal telefoontje in de tweede aflevering maakt elke kans op afsluiting onmogelijk en doet zijn vastberadenheid herleven.
De centrale telefoongesprekscène bleek bijzonder aangrijpend. Regisseur Christian Schwochow zorgde ervoor dat de jonge actrice tijdens de opnames belde, zodat Brammall in het moment bleef. Geïnspireerd door een dag met echte hulpdiensten, speelde hij Ian kalm en professioneel tot de beller zich voorstelt als Mags, wat een onmiddellijke en diepe verandering teweegbracht.
Zodra hij het hoort, weet hij dat dit het is. Het was echt spannend om te filmen. En toen ik het later terugzag in de montage, was het heel ontroerend.
De finale bevat een actievolle scène op een boerderij waarin Ian de ontvoerder Henry confronteert. Brammall zei dat het late moment in de opnames de cast in staat stelde de psychologische lading volledig mee te nemen in de fysieke confrontatie. Hij benadrukte dat geen van beide mannen echt wint; in plaats daarvan geeft het verhaal de beslissingsmacht aan de jonge vrouw in het middelpunt, waardoor het verhaal een moderne coming-of-age-vertelling wordt.
Op de vraag of er een relatie mogelijk is tussen Ian en zijn dochter, uitte Brammall voorzichtig optimisme. Hij erkende het blijvende litteken dat de gebeurtenissen hebben achtergelaten, maar merkte op dat het einde Ian de kans biedt om te leren en opnieuw contact te maken, ook met zijn zoon op een betekenisvolle manier.
Brammall sprak ook over zijn werk als co-creator en ster van Colin from Accounts, dat volgens hem veel meer respons kreeg dan hij en zijn collega Harriet Dyer hadden durven hopen. Hij noemde het project zeer persoonlijk. Daarnaast uitte hij zijn plezier over het inspreken van Uncle Rad in de wereldwijd populaire animatieserie Bluey, die hij een van de grootste dingen noemde die hij heeft gedaan. Hij vertelde dat de serie hem en zijn familie vaak tot tranen toe roert.