- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Zuid-Koreaanse regisseur verkent vluchtige herinneringen via een decenniumlange motelwacht in zijn vierde film.

Zuid-Koreaanse filmmaker Park Syeyoung ontwikkelt zijn vierde speelfilm, “Satellite of Love”, een verhaal rond een vrouw die tien jaar lang in een enkele kamer van een plattelands love motel verblijft nadat haar minnaar is vertrokken.

Verhaal van isolatie en geënsceneerde genegenheid

Het motel staat tussen riet en bos, en de kamers vullen zich 's nachts met geluiden van andere stellen. Nadat haar partner vertrekt, eist de vrouw dat hij precies tien jaar later terugkeert. Hij weigert, maar zij blijft, met dagelijkse routines van maaltijden, was en schoonmaken terwijl nieuwe gasten komen en gaan.

Een decennium later beweert een vreemde de man te zijn die wegging. Ze herkent zijn gezicht niet, maar hij volhardt tot er genegenheid tussen hen ontstaat. Hun gesprekken herhalen zich al snel in lussen. Wanneer hij haar aanspoort te vluchten, verwijderen motelmedewerkers hem. Al snel blijkt dat het etablissement haar emoties al jarenlang manipuleert door getrainde mannen te sturen die cycli van liefde, spijt en schuld herhalen en daarbij haar tranen oogsten.

Eenmaal op de hoogte van de misleiding hervat ze haar eenzame gewoontes en richt ze haar blik opnieuw op de deur, in afwachting van de volgende bezoeker.

Regisseur onderzoekt veranderende herinneringen

Park Syeyoung wil met de film onderzoeken hoe herinneringen fluïde blijven en hoe huidige ervaringen eerdere gebeurtenissen hervormen. “Ik hoop de manier over te brengen waarop onze herinneringen zo vluchtig zijn en hoe het heden kan blijven veranderen wat in het verleden is gebeurd,” zei hij. “Hoe niets vaststaat en elke herinnering aan verandering onderhevig is.”

Zijn eerdere werken observeerden groepen personages van buitenaf. Met zijn derde film, “Who Stole My Cross?”, die nu in de postproductie zit, richtte Park zich op het innerlijke leven van een individu. Die ervaring vormt “Satellite of Love”, dat hij volledig vanuit de hoofdpersoon wil laten vertellen. Het script is nog in ontwikkeling.

Coproduction Office keert terug als belangrijke partner

De productie wordt geleid door Coproduction Office’s Philippe Bober en creative producer Sylvain Cruiziat. Het bedrijf steunde Park eerder al bij “The Masked Monster”, “The Fin” (vertoond op Locarno in 2024 en 2025) en “Who Stole My Cross?”. Bober produceerde ook Ruben Östlunds winnaars van de Gouden Palm “Triangle of Sadness” en “The Square”.

De producenten beschrijven Park als een eigenzinnige stem in de hedendaagse Koreaanse cinema. “We zijn verheugd Syeyoung te blijven steunen op zijn pad als auteur en hem te begeleiden in dit volgende hoofdstuk,” verklaarden ze. Het project markeert hun vierde samenwerking.

Industriemiddagen en bredere ambities

Op de Asian Project Market binnen de Busan International Film Festival’s Asian Contents & Film Market zoekt het team Aziatische coproductiepartners en financiers terwijl het project in een vroeg stadium aan de industrie wordt voorgesteld.

Daarnaast ontwikkelt Park meerdere commerciële films die mogelijk in Korea worden opgenomen, naast meer persoonlijke onafhankelijke projecten. “Ik zal films maken tot ik sterf, en ik wil onderweg verschillende financieringsmethoden verkennen,” zei hij.