- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - PS3 nieuws
    - Xbox One nieuws
    - Xbox 360 nieuws
- Hardware nieuws

De Oscar-winnende regisseur bewerkt een klassieker van Kieślowski maar worstelt met een te lange, metafictionele aanpak met Isabelle Huppert en Virginie Efira

Asghar Farhadi keert terug naar het Franstalige filmlandschap met Parallel Tales, een bedachtzaam drama dat voyeurisme als uitgangspunt gebruikt om te onderzoeken hoe waarheid en verbeelding elkaar raken. De film brengt een sterke cast samen met Isabelle Huppert, Virginie Efira, Vincent Cassel, Pierre Niney en Adam Bessa, maar de looptijd van twee uur en twintig minuten voelt vaak uitgerekt.

Farhadi put losjes inspiratie uit Kieślowski's Dekalog

Farhadi en zijn broer Saeed Farhadi bouwden hun scenario rond de zesde aflevering van Krzysztof Kieślowski's Dekalog-serie, die later uitgroeide tot de bioscoopfilm Een korte film over de liefde. Dat compacte verhaal van 86 minuten volgde een jonge postbode die geobsedeerd raakt door een vrouw aan de overkant die hij via een telescoop observeert. De nieuwe film behoudt de kernopzet en Zbigniew Preisners evocerende score, maar breidt het materiaal uit tot een veel ingewikkeldere structuur.

Huppert speelt Sylvie, een norse romanschrijfster die een vrouw genaamd Anna aan de overkant bespioneert om haar volgende boek te voeden. In haar verzonnen verhaal werkt Anna als foley-artiest die alledaagse geluiden voor films creëert. Het verhaal stapelt meerdere perspectieven terwijl Sylvie's schrijven begint te botsen met de werkelijkheid en omgekeerd.

Ambitieuze plotontwikkeling verzwakt de focus op personages

De centrale kracht van Kieślowski's origineel lag in de smalle focus op twee personages. Parallel Tales verspreidt de aandacht over meerdere verhaallijnen die nooit volledig samenkomen. Een jonge dakloze man genaamd Adam komt in beeld wanneer hij wordt ingehuurd om Sylvie's overvolle appartement leeg te ruimen. Hij ontdekt al snel Sylvie's manuscript en raakt gefixeerd op de fictieve Anna, wat leidt tot ontmoetingen in de echte wereld die verder vervagen wanneer identiteiten verschuiven.

Efira verschijnt in een dubbelrol als zowel de geobserveerde vrouw als haar echte tegenhanger Nita. Cassel en Niney spelen broers die verstrikt raken in een liefdesdriehoek die emotioneel koud blijft. Een nevenplot over een mogelijke dood van een buurman voegt nog een draad toe die uiteindelijk geen impact heeft.

Magnetische prestaties tillen de gepolijste productie

Cinematograaf Guillaume Deffontaines baadt de interieurs in warm, gouden licht dat de fictieve sequenties versterkt. Efira levert genuanceerd werk in haar dubbelrollen, terwijl Huppert haar gebruikelijke scherpte brengt in de afstandelijke romanschrijfster. Catherine Deneuve verschijnt kort als Sylvie's uitgever en injecteert een welkome noot van droge autoriteit in haar enkele scène.

Ondanks deze troeven en Farhadi's kenmerkende aandacht voor morele complexiteit, krijgt de film nooit de emotionele vaart van zijn eerdere triomfen zoals A Separation of The Salesman. Het voortdurende schakelen tussen werkelijkheid en verbeelding houdt het publiek op afstand in plaats van het dieper in de levens van de personages te trekken.

Remakeplannen benadrukken noodzaak van strakkere uitvoering

Berichten wijzen erop dat alle tien afleveringen van Dekalog nieuwe bewerkingen kunnen krijgen. Parallel Tales dient als herinnering dat zelfs een meesterregisseur vaart kan verliezen wanneer een beknopt uitgangspunt uitgroeit tot een te ingewikkeld geheel. Het resultaat is een elegante maar uiteindelijk afstandelijke meditatie die structurele spelletjes boven echte emotionele verbondenheid stelt.