Paolo Natale ontwikkelt zijn experimentele hybride documentaire en video-essay “Our Raised Skin” (“Nuestra Piel Levantada”) via de negende editie van het La Incubadora-programma van de Madrid Film School bij ECAM. Het project behoort tot de vijf geselecteerde werken die in de incubator doorgaan.
Het werk bevraagt zelfperceptie en onderzoekt het moment in de kindertijd waarop jongens patriarchale rollen beginnen te internaliseren. Natale heeft aangegeven dat de film reflecteert op machtsdynamieken en geweld gericht tegen lichamen binnen families. Hoewel niet strikt autobiografisch, put het uit de gedeelde compulsieve eetstoornis die Natale, zijn vader en zijn grootvader trof.
Producenten zijn onder meer Manuela Gutiérrez Arrieta, Juan Carlos Ballesteros, Nabil Ejey en Mubox Studio. Gutiérrez Arrieta en Natale zijn oud-studenten van ECAM die ontwikkelingssteun hebben gekregen van de regio Murcia en de regionale omroep La 7. Er wordt nog extra financiering gezocht in Spanje en Italië, Natale’s thuisland. Delen van de film staan gepland voor productie in de zomer van 2027.
In een interview met Variety lichtte Natale de focus van de film toe. “Deze film is geschreven vanuit een zeer specifieke en precieze observatie van de dynamieken die relaties van macht en geweld tegen lichamen binnen de familie aansturen,” zei hij. Hij beschreef het herkennen van een generatiepatroon van emoties verwerken via eten dat van mannelijke familieleden op hem is overgegaan.
Het is heel gebruikelijk dat mannen met eetstoornissen schaamte en schuldgevoelens ervaren. Dit leidt vaak tot vertraagde diagnoses.
Natale kiest voor een documentaire-achtige aanpak die verschillende texturen laag op laag legt en conventionele narratieve kenmerken vermijdt. Hij prefereert imperfecte beelden — vervaagd, onscherp of onscherp — boven gepolijste, hoogresolutiebeelden die volgens hem sociale hiërarchieën weerspiegelen. De regisseur wil acceptatie van fysieke ‘fouten’ centraal stellen en de normen van visueel kapitalisme afwijzen.
Vet, zo merkte hij op, blijft in elk lichaam aanwezig van geboorte tot dood en draagt politieke betekenis. “Ons vet is politiek,” observeerde Natale, en hij framet het zowel als schuld als een bevestiging van het leven zelf.