Oostenrijk en Algerije meten zich dit weekend in een ontmoeting die de toegang tot de zestiende finales bepaalt. Beide selecties delen een identieke balans na de eerste fase: nederlaag tegen Argentinië en overwinning tegen Jordanië.
De Europese selectie leidt het gemiddelde aantal doelpunten en een gelijkspel of overwinning volstaat om direct door te gaan. Het Afrikaanse team daarentegen heeft de drie punten hard nodig om de continuïteit te verzekeren. De derde plaats in de groep presenteert een bijzondere situatie omdat het de laatste speeldag van deze initiële fase betreft.
De pupillen van Rangnick en de spelers onder leiding van Petkovic betreden het veld in Kansas met een precieze kennis van wat de classificatie van hen eist.
De wedstrijd roept onvermijdelijk het WK van Spanje in 1982 op. In dat toernooi had Algerije het directe duel verloren maar stond het op de tweede plaats in de groep met twee overwinningen. De ontmoeting tussen Duitsland en Oostenrijk in El Molinón bepaalde het lot van beide Europese selecties.
Op 25 juni van dat jaar, na de goal van Hrubesch in de tiende minuut, ontaardde de partij in een spektakel zonder competitief belang. Beide selecties beperkten zich tot het rondspelen van de bal zonder kansen te creëren, onder het boegeroep van het publiek en de protesten van de Algerijnse supporters.
Na dat incident stelde de FIFA vast dat de laatste groepsduels gelijktijdig zouden worden gespeeld om soortgelijke situaties te vermijden. Het huidige systeem met 48 deelnemers en acht derde geplaatste teams wekt echter opnieuw onzekerheid over mogelijke afspraken.
Algerije vergeet niet wat er in 1982 gebeurde en zoekt wraak, hoewel een gelijkspel voldoende zou kunnen zijn voor de Oostenrijkse selectie. Een resultaat zonder inspanning van een van de teams zou ook esthetisch niet aanvaardbaar zijn.
Die editie van het WK eindigde met Duitsland dat de finale bereikte, waarin het verloor van Italië.