De weg naar de 2026 Grammy Awards heeft een onverwachte wending genomen. Maanden geleden leken albums van Taylor Swift, Harry Styles en Bruno Mars nog zekere kandidaten voor grote nominaties. In plaats daarvan is de aandacht verschoven naar twee artiesten in de twintig die dezelfde voornaam dragen.
Swift’s The Life of a Showgirl werd het snelst verkopende album ooit, maar het heeft niet de awards-buzz opgeleverd die velen voorspelden. Styles blijft zalen uitverkopen, waaronder een lange reeks in Madison Square Garden, terwijl Mars een sterke positie op de hitlijsten behield met de single “I Just Might.” Ondanks deze prestaties hebben geen van de drie dezelfde kritische of commerciële vaart als eerder leidde tot album of the year-overwinningen.
De Recording Academy moet ook beslissen hoe om te gaan met de huidige dominantie van countrymuziek. In september stonden countrynummers de gehele top vijf van de singleslijst, aangevoerd door Ella Langley’s recordbrekende “Choosin’ Texas.” Langley lijkt op weg naar erkenning als best new artist, maar het genre heeft zelden album of the year gewonnen buiten Swift’s Fearless en Glen Campbell’s klassieke overwinning decennia eerder.
Andere potentiële kanshebbers ondervinden obstakels. Morgan Wallen’s recordbrekende tour is niet vertaald in Grammy-inzendingen en Drake zet zijn boycot voort. BTS zag af van deelname met Arirang vanwege zorgen over een nieuwe K-pop-categorie.
Dat laat Olivia Rodrigo en Olivia Dean over als de duidelijkste favorieten. Beiden wonnen eerder best new artist en hebben een breed publiek. Rodrigo’s New Wave-getinte You Seem Pretty Sad for a Girl So in Love richt zich op jongere luisteraars en rockfans, terwijl Dean’s The Art of Loving neigt naar r&b en een ouder publiek.
Rodrigo’s junirelease kan profiteren van timing en festivalbuzz, maar Dean’s project staat na een volledig jaar nog steeds in de top 10. Van beide projecten wordt verwacht dat ze nominaties voor album of the year krijgen.
Raye’s This Music May Contain Hope en Noah Kahan’s The Great Divide vallen ook op door hun artistieke ambitie. Legacy-acts zoals Madonna met Confessions II kunnen nog nominaties krijgen en Rosalía’s Lux biedt een sterke Spaans-talige optie. Phoebe Bridgers keert terug met Lost Weekend vanuit de indie-hoek.
Hip-hop blijft dit jaar stil, waardoor er beperkte opties zijn naast gevestigde namen. Countrystemmers kunnen zich misschien scharen achter Langley’s Dandelion als ze het genre op het hoogste niveau willen erkennen.
Beide Olivia’s zullen waarschijnlijk ook in de categorieën record en song of the year verschijnen. Dean’s “Man I Need” is bijzonder prominent geweest. Rodrigo’s inzendingen zijn nog niet bekend, terwijl Raye’s “Where Is My Husband!” en Langley’s “Choosin’ Texas” sterke kanshebbers voor record lijken.
Song of the year zou Dean’s “So Easy (To Fall in Love)” en nummers van Kahan, Tame Impala met Jennie en anderen kunnen bevatten. Swift splitst haar inzendingen mogelijk tussen record en song terwijl ze haar awards-ambities richt op een Oscar voor een Toy Story 5-nummer.