Oesterkweek ontmoet klimaatrealiteit in zintuiglijke documentaire Concrete Turned to Sand

De regisseurs Jessica Johnson en Ryan Ermacora uit Vancouver brengen hun 35mm-film naar de internationale première in de documentairecompetitie van het BFI London Film Festival.

Regisseurs Jessica Johnson en Ryan Ermacora nemen kijkers mee naar de oesterkwekerijen langs de kust van British Columbia in hun nieuwste werk, Concrete Turned to Sand. De film heeft zijn internationale première op het BFI London Film Festival vanaf 11 oktober in de documentairecompetitie.

Meeslepende beelden herdefiniëren milieudocumentaires

Cinematograaf Jeremy Cox laat de onheilspellende ruimtes uit eerdere projecten achter zich en legt de glinsterende onderwaterwereld van schelpdierkweek vast. De 35mm-beelden tonen de natuur in een bijna buitenaards licht, met rijke texturen tegen een versnellende achtergrond van ecologische veranderingen. Geluidskunstenaar Scott Gailey voegt een auditieve laag toe die de zintuiglijke beleving versterkt.

Geproduceerd door Slag Pile Films volgt het project de wereldpremière op Hot Docs in Toronto. Johnson en Ermacora richten zich op de langzame rijping van oesters te midden van snellere milieuveranderingen en de uitgestrekte geologische tijdlijn van de planeet.

Sensatie boven uitleg bij klimaatweergave

De filmmakers vermijden bewust datadiagrammen of directe uitleg. Hun aanpak geeft prioriteit aan directe zintuiglijke betrokkenheid om de complexiteit van klimaatverandering en menselijke invloed over te brengen. Persmateriaal beschrijft het als een radicale breuk met standaard documentairevormen.

By placing human labor and science within these vastly different temporalities, the film asks us to reconsider not only how we look at the state of the environment, but how we understand our own brief presence – and effect – within it.

— Jessica Johnson and Ryan Ermacora, Film press notes

De regisseurs werkten samen met wetenschappers aan oceaanverzuring en experimenteerden met optische en auditieve technieken. Deze methodes creëren afstand tussen de kijker en het onderwerp en nodigen uit tot reflectie over bredere ecologische verbanden.

Verbinding tussen menselijke arbeid en planetaire schalen

Oesterkweek fungeert als centrale lens om botsende tijdframes te onderzoeken: de jaren die schelpdieren nodig hebben om te rijpen, het versnellende tempo van klimaateffecten en de diepe geologische geschiedenis van de aarde. Dit kader benadrukt de intersectie van arbeid, landschap en economische krachten.

Tags bij dit artikel