- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De NBC-serie liep drie seizoenen met 43 afleveringen vol bovennatuurlijke verhalen, macabere spanning en creatieve experimenten die het onderscheidden van Serlings eerdere werk.

Meer dan vijf decennia nadat Rod Serling zijn iconische periode op The Twilight Zone afsloot, blijft zijn opvolgende anthologieserie op NBC een boeiende, zij het ongelijke, verkenning van het macabere. Night Gallery liep drie seizoenen en 43 afleveringen en verlegde de focus van sociaalcommentaar in sciencefiction naar horror, fantasy en bovennatuurlijke spanning.

Night Gallery gaat dieper het horrorgenre in

Terwijl The Twilight Zone vaak futuristische of buitenaardse elementen gebruikte om doordachte boodschappen over te brengen, omarmde Night Gallery nachtmerries directer. Serling kreeg de vrijheid om een andere kant van genretelevisie te verkennen nadat zijn eerdere serie was gestopt. Het latere programma weerspiegelt het veranderende culturele landschap van de late jaren zestig en vroege jaren zeventig, met verhalen die sterker leunden op angst en het bovennatuurlijke dan op speculatieve fictie.

De serie ging in première met de pilotaflevering op 8 november 1969 en startte als wekelijks programma op 16 december 1970. Het liep tot 27 mei 1973. Elke aflevering begon met Serling die schilderijen in een schemerige galerie introduceerde en ze beschreef als momenten bevroren in een nachtmerrie. Afleveringen duurden meestal een uur en bevatten meerdere op zichzelf staande verhalen, in tegenstelling tot het halfuurformaat met één verhaal van zijn vorige show.

Pilootaflevering legt een sterke horrorfundering

De pilotaflevering springt eruit door zijn klassieke horrorbenadering. Een segment, "The Cemetery", volgt een man die zijn rijke oom vermoordt om een erfenis te claimen, waarna hij een schilderij van het familiekerkhof ziet veranderen en de dode uit het graf ziet opstaan. Het verhaal gebruikt schaduwrijke interieurs en griezelige kerkhofsetting om een effectieve spookhuissfeer te creëren. Een ander pilotsegment, "Eyes", betekende een vroege regiecredit voor Steven Spielberg.

Naast horror mengde de serie fantasy, drama, mystery en af en toe komische sketches. Schrijvers als Jack Laird, Malcolm Marmorstein, Richard Matheson en Robert Bloch leverden scripts. Een aflevering bewerkte H.P. Lovecrafts "Pickman's Model", terwijl een andere Graaf Dracula toonde, gespeeld door Cesar Romero in een verhaal dat niet door Serling was geschreven.

Creatieve verschillen bepaalden de koers van de serie

Serling uitte frustratie over het eindresultaat. Netwerkdruk duwde de show naar actiegerichtere verhalen om te concurreren met andere programma's, weg van de cerebrale stijl die hij prefereerde. Hij had ook moeite met aanpassingen aan zijn eigen scripts en distantieerde zich uiteindelijk van de merknaam van de serie. De toevoeging van korte komische segmenten botste bovendien met de verder donkere toon.

Deze spanningen achter de schermen droegen bij aan de annulering van het programma. Het resultaat voelt minder samenhangend dan The Twilight Zone, maar biedt wel een duidelijk venster op Serlings werk uit de late jaren zestig en vroege jaren zeventig. Momenteel zijn alle drie de seizoenen digitaal te koop, hoewel geen grote Amerikaanse streamingdienst de serie aanbiedt.