Nieuw-Zeelanders trekken in bijna recordaantallen naar Australië voor de novemberverkiezingen

Loonkloof, baankansen en levensonderhoudskosten voeden het debat nu vertrekken oplopen tot 41.350 in het laatste jaar

Nieuw-Zeelanders steken al jaren de Tasmanzee over naar Australië voor beter betaald werk en meer carrièremogelijkheden. De korte vlucht en het ontbreken van visumplicht maken de verhuizing eenvoudig voor burgers van beide landen.

De recente stijging van het aantal vertrekkers heeft de al langer bestaande trend omgezet in een heet politiek onderwerp in aanloop naar de Nieuw-Zeelandse parlementsverkiezingen van 7 november. Hoge kosten van levensonderhoud en beperkte lokale kansen staan nu centraal in de verkiezingscampagne.

Vertrekken bereiken bijna hoogste niveau in twaalf jaar

In de twaalf maanden tot maart 2026 vertrokken 41.350 Nieuw-Zeelandse burgers naar Australië. Dat aantal ligt net onder het twaalfjaarsrecord van 41.550 in de periode tot september 2025. Het jaargemiddelde tussen 2005 en 2019 bedroeg ongeveer 37.000.

Vroege cijfers over 2026 laten een aanhoudende stijging zien. Alleen al in het eerste kwartaal vertrokken 12.471 mensen, het hoogste aantal voor de maanden januari tot en met maart sinds 2013. Jongvolwassenen tussen de 20 en 39 jaar vormen meer dan de helft van alle emigrerende burgers, blijkt uit schattingen van Statistics New Zealand.

Loon- en arbeidsmarktverschillen drijven de stroom

Australië blijft de belangrijkste bestemming en is goed voor ongeveer 64 procent van de 41.350 vertrekken. Het gemiddelde weekloon bedraagt in Australië ongeveer A$2.084, tegenover NZ$1.701 in Nieuw-Zeeland, ofwel circa A$1.367 na omrekening. Dat komt neer op een loonvoordeel van ongeveer 52 procent aan de andere kant van de Tasman.

De jeugdwerkloosheid ligt in Nieuw-Zeeland op 16,6 procent, tegen 10,8 procent in Australië. De grotere Australische economie biedt bovendien meer uiteenlopende functies en snellere doorgroeimogelijkheden, vooral in technologie, financiën, zorg en technische beroepen.

Wervingscampagnes en gevolgen voor sectoren

Australische autoriteiten hebben gerichte wervingsacties opgezet voor verpleegkundigen, leraren, politieagenten en medewerkers in de kinderopvang, vaak met hogere salarissen en verhuisvergoedingen. De instroom heeft de tekorten in Australië verlicht, maar sommige Nieuw-Zeelandse ziekenhuizen en diensten kampen met personeelstekorten.

Economische omvang en vooruitzichten

De Australische economie is nominaal meer dan zes keer zo groot als die van Nieuw-Zeeland, met een beroepsbevolking die meer dan vijf keer zo groot is. Beide landen lieten tot halverwege 2026 een solide groei zien, maar de verwachting is dat de groei volgend jaar sterker zal zijn in Nieuw-Zeeland.

De werkloosheid in Nieuw-Zeeland staat op een tienjaarsrecord van 5,6 procent. In Australië bereikte het werkloosheidscijfer in augustus 4,6 procent en is de laatste tijd ook opgelopen.

Politieke gevolgen in Nieuw-Zeeland

Oppositieleider Chris Hipkins heeft de uittocht centraal gesteld in zijn campagne. In zijn State of the Nation-toespraak wees hij erop dat elke week ongeveer 2.000 Nieuw-Zeelanders vertrekken, met als belangrijkste redenen de hoge woonlasten en het gebrek aan geschikte banen.

Jonge professionals. Verpleegkundigen. Leraren. Vakmensen die hier huizen zouden moeten bouwen … ze zeggen allemaal hetzelfde: ‘Ik hou van Nieuw-Zeeland. Ik wil hier een gezin stichten. Maar ik kom hier niet vooruit. Ik kan geen huis betalen. Ik vind geen werk waarvoor ik ben opgeleid.’

— Chris Hipkins, oppositieleider, State of the Nation-toespraak

Gevolgen voor beide economieën

Voor Nieuw-Zeeland kunnen aanhoudende uitstromen de binnenlandse bestedingen drukken en de beschikbare arbeidskrachten verminderen. Australië krijgt snel extra arbeidskrachten in de bouw, zorg en dienstverlening zonder de gebruikelijke migratieprocedures.

De woningmarkten in Sydney, Brisbane en Perth ondervinden extra druk op de huurprijzen door de nieuwe aankomsten. De meeste Nieuw-Zeelandse migranten zijn jong en werken, waardoor ze op termijn meer belasting betalen dan ze aan uitkeringen ontvangen, al blijven de initiële kosten voor de publieke dienst een discussiepunt.

Tags bij dit artikel