Op 23-jarige leeftijd kent Nicolás Vinokurov de eisen van de Tour de France al uit eigen ervaring. De Kazachse nationale kampioen, die uitkomt voor XDS Astana, blikte in een uitgebreid gesprek met Escapa Podcast terug op zijn seizoen en maakte zijn belangrijkste ambitie voor de nabije toekomst duidelijk.
Ik kan niet zeggen dat ik de Tour de France ga winnen, maar ik denk dat ik een etappe kan winnen. Daar ga ik voor werken.
De jonge renner ziet dit seizoen als een belangrijke stap in zijn ontwikkeling. Voor 2027 heeft hij al een concreet doel: Parijs-Nice. “Dit jaar eindigde ik met het team in de top 20. Met een goed niveau denk ik dat een top 10 mogelijk is. Er zijn beklimmingen die me liggen omdat ze niet te lang zijn”, lichtte hij toe.
Zijn debuut in de Franse ronde leerde hem het verschil met andere wedstrijden kennen. “Als je niet op 100 procent zit, besta je in de Tour de France nauwelijks. Op 95 procent word je misschien nog in een groep of op tv gezien, maar dat is het dan ook. Het is een ongelooflijk zware koers”, stelde hij. Zijn taak bestond vooral uit het assisteren van de sprinters en het ondersteunen van zijn ploeggenoten in de bergen, met weinig ruimte voor eigen initiatieven.
Vinokurov merkt dat het peloton steeds meer snelheid en risico’s vraagt, vooral in de afdalingen. “In de afdalingen gaan we altijd voluit. De teams verwachten steeds meer van ons en iedereen neemt meer risico’s. Het wielrennen blijft evolueren en de snelheid ligt steeds hoger”, legde hij uit.
De naam Vinokurov zorgt al jaren voor veel aandacht en ook voor twijfels over zijn prestaties. “In het begin is het moeilijker. Als je niet goed presteert, zeggen ze dat je bij het team zit dankzij je vader. En als het je lukt, zeggen ze dat je vader je voordelen geeft. Er is altijd wel iets om te bekritiseren”, erkende hij.
Hij prees vooral de manier waarop zijn vader, Alexandre Vinokurov, zijn ontwikkeling heeft begeleid. Tussen zijn 15e en 16e trainde hij slechts drie keer per week, zonder de zware belasting die veel jonge renners nu krijgen. “Mijn vader zei altijd: ‘Rustig aan, rustig aan. Als je ouder bent, kun je doen wat je wilt’. Ik had geluk en heb nog ruimte om te groeien”, herinnerde hij zich.
Vinokurov heeft een contract bij XDS Astana tot 2027 en staat open voor een overstap als die hem meer groeikansen of een leidersrol biedt. “Ik trek geen grens en zeg niet dat ik mijn hele leven bij Astana moet blijven. Ik sta open voor andere teams als ik daar meer kan groeien”, verklaarde hij.
Momenteel verblijft hij in Ibarra, Ecuador, waar hij zijn verblijf combineert met hoogtetraining boven de 2.000 meter. Een vergelijkbaar blok in december en januari leverde hem het beste seizoensbegin van zijn carrière op. Hij vindt deze aanpak prettiger voor een normaal leven dan traditionele trainingskampen in Sierra Nevada of op de Teide.
In zijn stijl herkent hij ook het karakter van zijn vader. “Nooit opgeven. Altijd vechten, altijd aanvallen, altijd proberen iets te doen. Ook op een slechte dag”, vatte hij samen. Het volledige interview is te beluisteren via Escapa Podcast van Joan Prats, met de renner nog in Ecuador en met de blik op 2027.