Nico Williams laat pubalgie achter zich en keert terug met de ambitie om te schitteren op het WK

De aanvaller uit Navarra vertelt over zijn zware herstel, zijn vertrouwen in Luis de la Fuente en de ambities van Spanje om zijn status als favoriet terug te winnen

Nico Williams heeft de slechtste maanden van zijn carrière achter zich gelaten. De pubalgie die hem dit seizoen teisterde, bracht hem tot het uiterste, maar de aanvaller van Athletic verzekert dat die periode tot het verleden behoort en dat hij zich nu sterk en gemotiveerd voelt om de Spaanse selectie te helpen op het WK.

Williams herwint zijn enthousiasme na maanden van pijn

De speler uit Pamplona herinnert zich met bitterheid de dagen waarop blessures hem beletten te trainen en te spelen. Hij speelde zelfs met pijnstillers, iets wat hij een vreselijke ervaring noemt die niemand zou moeten meemaken. Vandaag is de glimlach echter terug en zegt hij dat hij heeft geleerd beter voor zichzelf te zorgen en naar zijn lichaam te luisteren.

Hij verzekert dat de pubalgie hem niet meer hindert en dat hij, hoewel hij nog wedstrijdritme mist, klaar is voor wat Luis de la Fuente beslist. 'Als hij me de kans geeft, is die van harte welkom', zegt hij nuchter.

Het team vertrouwt erop dat het de moeizame start op het WK kan corrigeren

Na de gelijkspel tegen Kaapverdië benadrukt Williams de rust die in de kleedkamer heerst. Niemand neemt genoegen met het resultaat en iedereen deelt dezelfde ambitie: winnen. De groep is er volgens hem van overtuigd dat het goede spel van het EK kan worden meegenomen naar dit toernooi en dat er grote dingen kunnen worden bereikt.

De aanvaller zelf benadrukt dat de kritiek na de eerste wedstrijd op tijd als waarschuwing heeft gediend. 'Beter dat het nu gebeurt dan later', zegt hij, overtuigd dat de volgende wedstrijd een ander elftal zal tonen.

Wij nemen wat de mensen zeggen voor lief. We weten precies wie we zijn en hebben laten zien dat we een topteam zijn.

— Nico Williams, Interview met Marca

Een familie met Rodri als vaderfiguur

Binnen de kleedkamer beschrijft Williams een familiaire sfeer. Rodri vervult de rol van vader door zijn ernst en leiderschap, terwijl spelers als Gavi, Yeremy of Lamine als jongere broers fungeren. Mikel Oyarzabal combineert eisen en genegenheid als een moederfiguur.

Volledig vertrouwen in Luis de la Fuente

De aanvaller verdedigt de bondscoach onvoorwaardelijk. Hij wijst op diens eerdere successen met de selectie, zoals de Nations League en het EK, en verzekert dat de groep ondanks de externe kritiek volledig achter hem staat.

Lamine Yamal, een opkomende superster

Over zijn ploeggenoot Lamine Yamal spaart Williams zijn lof niet. Hij noemt hem een buitengewone speler en een wereldsuperster die alles in zich heeft om de beste te worden, als hij dat al niet is. Hij hoopt dat hij meer minuten krijgt om zijn beste versie te laten zien.

Een tweede kans op het WK die hij nog meer waardeert

Williams herinnert zich met emotie zijn eerste WK-selectie. De verrassing was enorm en het delen van de ervaring met zijn broer maakte het nog specialer. Nu hij een moeilijk jaar achter de rug heeft, waardeert hij deze nieuwe kans meer dan ooit en hoopt hij met doelpunten en individuele acties bij te dragen op het veld.